YALNIZ TÜRK

Son Kale

 

 

 

YILMAZ GÖDELOĞLU

(ŞİİRLER–LEVHALAR-SÖZLER)

 

HAZİRAN 2006
KASTAMONU

Tel          : 0 366 214 00 32
Cep        : 0 505 518 86 96
Adres     :İnönü Mah. Afşınbey Sokak Safalan apt. A Blok 9/13                                          KASTAMONU

İZAH
Baş sayfalara; Türk-İslam liderleri, edip ve şairlerinin “seçme-zirve” eserleri, “güzel, örnek” sözleri aziz okuyuculara “şaheserleri, hatırlatmak” için sunulmuştur. Allah’a kavuşanlara rahmet, hayatta olanlara sıhhat ve afiyetler içinde Türk milletine hayırlı hizmetler temenni ederim.
         Saygı ve sevgilerimle...

Yılmaz GÖDELOĞLU

 

ISBN              : 9944-5282-0-X
EDİTÖR        : Tarık GÖDELOĞLU – Sema GÜRLEK
DİZGİ            : Sema GÜRLEK -  Tarık GÖDELOĞLU
KAPAK         : Tarık GÖDELOĞLU
2.BASKI        : AYVATOĞLU OFSET 2008
TEL. 0366 2141893 -  KASTAMONU      

 

…………………………………………… ………………...…............................  IV
KİTAP DOLAYISIYLA BİRKAÇ SÖZ……………………………….......................….. V
TURAN............................................................................................................... 1
MİLLİ NEŞİDE................................................................................................... 4
CENGE GİDERKEN.............................................................................................. 6
KAHRAMANLARIN ÖLÜMÜ............................................................................... 7
BOZ GURD.......................................................................................................... 8
MEYDAN............................................................................................................ 11
BOZKURTLAR................................................................................................... 15
YALNIZ TÜRK................................................................................................... 16
SÖZ................................................................................................................... 17
ADSIZ............................................................................................................... 18
DUA.................................................................................................................. 19
“O” NA DOĞRU................................................................................................ 21
VAH TÜRKÜS܅……………………………………………………................................….22
DERTLİ............................................................................................................. 23
GİDİYOR…....................................................................................................... 25
BAĞRIYANIK................................................................................................... 26
TÜRK,TÜRKMEN, YÖRÜK;................................................................................ 28
ALİ DAĞI......................................................................................................... 29
N’ OLDU BİZE................................................................................................... 30
UÇMAĞ.............................................................................................................. 31
KONAK.............................................................................................................. 32
SIRAT KÖPRÜSÜ.............................................................................................. 33
ANILAR............................................................................................................ 35
EFENDİ............................................................................................................. 36
MODERN MAHREM........................................................................................... 37
ÇAĞDAŞ(!)....................................................................................................... 38
GÜN IŞIĞI........................................................................................................ 39
ÖĞRETMENİM................................................................................................... 40
MANZARA(!).................................................................................................... 41
AĞIT................................................................................................................. 46
ÜLKÜ- SEVDA................................................................................................... 48
İKİ DOST.......................................................................................................... 49
KIZIL ALMA...................................................................................................... 51
FERYAT............................................................................................................. 52
TELE-REZİL....................................................................................................... 52
NÂR................................................................................................................... 52
ÖLÜM................................................................................................................. 53
BAHAR.............................................................................................................. 53
LOBİCİ.............................................................................................................. 54
LAÇKA............................................................................................................... 55
KARAR.............................................................................................................. 55
İDAM................................................................................................................. 55
GÂVUR............................................................................................................... 56
DEVLET.............................................................................................................. 56
HAKK – DOST.................................................................................................... 56
FELEK................................................................................................................ 56
HABER............................................................................................................... 57
PAÇAVRA.......................................................................................................... 57
KORUMAK.......................................................................................................... 57
YAĞMA............................................................................................................... 58
OKU!................................................................................................................... 58
KABİR................................................................................................................ 58
RÜYA.................................................................................................................. 58
MAYMUN............................................................................................................. 59
SOY..................................................................................................................... 59
ÇARIK................................................................................................................. 59
AT....................................................................................................................... 59
DÜZEN................................................................................................................. 60
HESAP................................................................................................................. 60
LİDER.................................................................................................................. 60
İNSAF.................................................................................................................. 61
İNTİHAR.............................................................................................................. 61
TÂRIK.................................................................................................................. 62
TUHAF…............................................................................................................... 62
UÇAN TÜRK.......................................................................................................... 63
DÖNMELER........................................................................................................... 63
BAYRAĞIM.......................................................................................................... 63
ZİLLET................................................................................................................. 64
ZAAF.................................................................................................................... 64
ZAMAN................................................................................................................. 65
DERTLER............................................................................................................... 66
KARANFİLLER...................................................................................................... 69
BUGÜN VE YARIN................................................................................................. 71
ALPARSLAN......................................................................................................... 73
ÖZLEYİŞ................................................................................................................ 75
ÇOCUKLAR............................................................................................................ 77
KIBRIS.................................................................................................................. 78
CEVHER KÂL-A..................................................................................................... 80
BANKA.................................................................................................................. 81
MİLLİ.................................................................................................................... 82
FİNAL.................................................................................................................... 83
MİLİTAN DÜNYA................................................................................................... 84
BEĞ......................................................................................................................... 86
ACI.......................................................................................................................... 87
ÜLKÜ....................................................................................................................... 88
MONŞER DİLİ......................................................................................................... 89
DARGIN’ ya............................................................................................................ 90
PİRAMİT................................................................................................................ 92
YALNIZLAR........................................................................................................... 93
DAĞLAR DELİSİ.................................................................................................... 95
HÜRRİYET.............................................................................................................. 96
BALALAR.............................................................................................................. 97
BÜLBÜL................................................................................................................. 98
HANİ...................................................................................................................... 99
EĞİTİM................................................................................................................. 100
GÜL HAYALİ........................................................................................................ 101
ÇAĞDAŞ EŞKIYA................................................................................................. 102
TAYLAR............................................................................................................... 102
İSRAF.................................................................................................................. 103
YETTİ!................................................................................................................. 104
DEVRAN............................................................................................................... 105
DÖNEKLER........................................................................................................... 106
OPERA................................................................................................................. 107
DİLBAZ................................................................................................................ 108
HUY!..................................................................................................................... 109
POP-TOP............................................................................................................. 110
SPOR!.................................................................................................................. 111
S.Ö.N.B.E.R.-KUŞLAR.......................................................................................... 113
HÜLYA................................................................................................................. 114
KIYAM................................................................................................................. 114
MEMLEKET........................................................................................................... 115
YİĞİTLEME.......................................................................................................... 115
SEFER.................................................................................................................. 116
DÜNYA ve ÖTESİ................................................................................................ 117
MÂVERA.............................................................................................................. 118
SON TÜRK’LER.................................................................................................... 121
KIYAM-I MEVTA................................................................................................. 122
MEZAR –VATAN.................................................................................................. 123
YALNIZ KURT..................................................................................................... 125
FÛZÛLİ’YE SİTEM!.............................................................................................. 126
CELÂLİ'DEN……………………………………………………………....................................126

 

SÖZ UÇSADA SÂDÂ KALIR.
İKİSİDE UÇSA YAZI KALIR,
AŞIK ÖLÜR, SAZI KALIR...
Y.G.

 

 

 

       

ÜNLÜ SÖZLER

“BIRAK BENİ HAYKIRAYIM.
SUSARSAM SEN MATEM ET!
ŞAİRLERİ HAYKIRMAYAN BİR MİLLET; S VENLERİ TOPRAK OLMUŞ, ÖKSÜZ BİR ÇOCUK GİBİDİR...”
(Mehmet Emin YURDAKUL)

SİZE ÖYLE BİR YURT ALDIMKİ; EBEDİYYEN SİZİN OLACAKTIR...
(Alpaslan Gazi)

YAMADIK DÜNYA’YI YIRTARAK DİNİMİZDEN,
DİN’DE GİTTİ, DÜNYA’DA GİTTİ ELİMİZDEN...
(Adsız Ozan)

“TÜRK İSEN İFTİHAR ET!
TÜRK DEĞİLSEN İTAAT ET!”
( Necdet SEVİNÇ)

“GAFLET ve İHANETLER OLMASAYDI,
TÜRK MİLLETİ ve TÜRK DİLİ BUGÜN
DÜNYANIN EN BÜYÜĞÜ OLURDU”
(Yabancı Kaynaklar)

“YA OLDUĞUN GİBİ GÖRÜN,
YA GÖRÜNDÜĞÜN GİBİ OL”
(Mevlana)

 

 

 ÖNSÖZ


Siyasî iktidarları mutlaka edebiyat akımları belirlememiştir ama edebiyat cereyanlarıyla desteklenmeyen iktidarlar uzun süre ayakta kalamamışlardır.
Bu tespit fikir hareketleri için çok daha geçerlidir.
Toplumsal gelişmeyi yönlendirmek iddiasındaki herhangi bir fikir, eğer sanat ve estetik değerlerle sunulmuyorsa, o fikir veya ideolojinin engin kitleleri harekete geçirmesi, maşerî vicdanda inkılâp yada ihtilallere sebep olması beklenemez. Öyle ise Türk Milliyetçiliği’nin en az fikre ve mütefekkire ihtiyacı olduğu kadar sanatkâra da mutlak ihtiyacı vardır.
Unutmayalım ki çöküş dönemlerinde Türk Milleti’nin silkinip kendini kurtaracak kudret ve kabiliyete sahip olduğunu hatırlatanlar siyasî liderlerden önce şair ve yazarlar olmuşlardır. Kendi devletinde, egemenliği altında bulunan toplumlar tarafından bile tahkir edilen Türk Milleti’ne;
Osman Ertuğrul oğlusun
Oğuz Kayıhan neslisin
Mısraları ile kimliğini hatırlatan, mülk yerine vatan kavramını kullanmayı tercih edenler sanatkârlardır.
Herhalde; Namık Kemal, Necip Fazıl, Ahmet Hikmet, Yusuf Akçora, Ziya Gökalp, Mehmet Emin ve daha diğer birçok sanatkâr, şiirleri, hikâyeleri, romanları, tiyatro eserleriyle Türk Milli şuurunu uyandırmamış olsalardı, 1919 şartları bile Mustafa Kemal Paşa’yı yetiştiremeyebilirdi. Çünkü Gazi ilk defa Manastır Askerî İdadi’sinde öğrenci iken okuduğu Mehmet Emin Yurdakul’un “Ben bir Türk’üm, dinim cinsim uludur” mısralarıyla başlayan manzumesinin kendisine ulusal benliğini hatırlattığını ifade etmektedir ki, bu ses, yani Mehmet Emin’in  “Ben bir Türk’üm”  diyen sesi Türk Milleti’nin bin yıl boyunca beklediği sestir.
Değerli dostum Sayın Yılmaz Gödeloğlu’nun nice uykusuz gecelerin, nice millî ızdırapların eseri olduğu ilk bakışta anlaşılan elinizdeki kitabı hiç şüphem yok ki, Türk millî şuurunu ayakta tutacak bir istinatgâh olacaktır.
Gödeloğlu’na hayatta sağlıklar ve başarılar dilerim.
                                               Necdet SEVİNÇ 

İÇİNDEKİLER

 

KİTAP DOLAYISIYLA BİKAÇ SÖZ


Hz. Adem’den bu yana, dünyadan kaç kavim gelip geçti, bilmiyorum. Allah isteseydi, Bütün insanları aynı kavimden yaratamaz mıydı? Elbette yaratırdı. Mukaddes kitabımızda belirtildiği gibi, kavimler birbirleriyle tanışsın, bilişsin, konuşsun… Diye, Allah bizi ayrı kavimler halinde halk etti.
Bir insan veya bir millet, kendisini tanımadan, bilmeden, sevmeden… Başka bir milleti nasıl tanıyabilir, nasıl sevebilir?
Yunus Emre ne güzel söylemiş:
“İlim, ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir
Sen kendini bilmezsin, bu nice okumaktır?”
Kendimizi, yani milletimizi, bütün özellikleriyle çok iyi bilmeliyiz. Kendi milletini bilmeden, kendi milletini sevmede, başka milletler bilmeye ve sevmeye kalkışanlar, yaradılış maksadından haberi olmayan hasta ruhlardır.
Bir soru daha: Kişinin kendini bilmesi, kendi kavmini sevmesi, onu huzurlu, hür, müreffeh kılmaya çalışması suç mudur? Günah mıdır? Kim diyor?
Sevgili Peygamberimiz buyuruyor ki:”Bir adam çok susamıştı. Bir kuyuya inerek kana kana su içti. Başını kaldırdığında, susuzluktan dili sarkan bir köpek gördü. Hayvan, nemli toprakları yiyerek susuzluğunu gidermeye çalışıyordu. Adam köpeğin susuzluğunu gidermek için kuyuya tekrar indi. Ayakkabısını suyla doldurup ağzına aldı. Sonra elleriyle kuyunun kenarlarına dayanarak yukarı çıktı. Ayakkabısının içindeki suyu köpeğe içirdi. Allah da o adamın günahlarını affetti.”
Şimdi lütfen düşünür müsünüz: Bir köpeğe bir kaç yudum su içiren, merhamet eden bir adamın, bütün günahlarını Allah affediyor. Peki, bir insanın, kendi soyundan olan bir kimseye (veya bütünüyle kendi soyuna) hizmet etmesini, kendi soyunu bilmesini, tanımasını, sevmesini Cenab-ı Hakk nasıl günah sayabilir? Böyle asil bir duyguya kim şaşı bakabilir? Nitekim Sevgili Peygamberimiz de buyuruyor ki: “Kişi, kavmini sevmekle suçlanamaz!”
“İslam İlmihali” yazacak kadar dini meselelerimizi çok iyi bilen Necip Fazıl Kısakürek, Büyük doğu Marşı’nda sesini şöyle yükseltiyor:
“Allah’ın seçtiği kurtulmuş millet
Güneşten başını göklere yükselt
Avlanır, kim sana atarsa kement
Ezel kuşatılmaz, çevrilmez ebet.
Yürü altın nesli, o tunç Oğuz’un
Adet küçük, zaman çabuk, yol uzun!”
Bizim milletimiz “Allah’ın seçtiği kurtulmuş millettir.”Böyle bir millete mensup olmakla nasıl iftihar etmeyiz? Onun şanını nasıl yüceltmeyiz? Nitekim Necip Fazıl Kısakürek’in kurtarıcısı Abdulhakim Arvasi Hazretleri diyor ki:”Ben seyyidim. Yani Arap’ım. Ama dünyada üç Türk kalsaydı, o üç Türk’ten biri ben olmak isterdim. Dünyada iki Türk kalmış olsaydı, o iki Türk’ten biri ben olmak isterdim. Dünyada tek Türk kalmış olsaydı, o Türk ben olmak isterdim!”
Türk’ü tanımayanlar, Abdulhakim Arvasi Hazretlerinin neden böyle söylediğini anlayamazlar.
Cumhuriyetin ilk yıllarında, bugünkü kadar mal-mülk sahibi değildik. Dolabımızda birkaç takım elbisemiz, kapımızda otomobilimi, buzdolabımız, çamaşır makinemiz yoktu. Ama okullarımızda sabah andımızı anlatılmaz bir heyecanla tekrarlıyorduk.
“Varlığım Türk varlığına armağan olsun!”
İstiklal Marşımızı okurken, yüreğimiz göğsümüze sığmıyordu.
“Kahraman ırkıma bir gül, ne bu şiddet, bu celal.”
“Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal…”
Ve Harbiye Marşımızla yeri-göğü inletiyorduk.
“Yıldırımlar yaratan bir ırkın ahfadıyız!”
Ah ne kadar yazık. Yıldırımlar yaratan Türk ırkının çocukları şimdi kendi vatanlarında adeta vatansızlar gibi yaşıyorlar.
Şimdi ruhsuz, köksüz, seviyesiz, meymenetsiz yeni bir zihniyetle karşı karşıyayız. Bir takım çevreler Türk’ten, Türklükten, Türkiye’den bahsetmek istemiyorlar.”Türk” denildi mi bir taraflarına kızgın demir yapıştırılmış gibi oluyorlar. Bazı ağızlarda ise “Türkiyelilik, basitliği var.””Türküm” diyemeyenler ağızlarını “Türkiyeliyim.” diye açıyorlar. İddia ediyorlar ki, biz “Türküm!”dediğimiz zaman, başkaları da:”Ben de falanım, filanım.” diyeceklermiş.
Devlet-i Aliyye’de, Türklüğümüz öne çıkarılmadığı halde devlete başkaldıranlar, azınlık ırkçılığıyla vurup kıranlar, isyan üzerine isyan düzenleyenler, şimdi bizim bu aptallığımıza kim bilir ne kadar gülüyorlardır.
Kimse, kimseyi Türk olmaya elbette zorlamıyor, zorlayamaz. Ama bilmeliyiz ki Türk olmak, Türk gibi düşünmek, Türk gibi yaşamak bir büyük şereftir. Türk milletinin şunun-bunun Türk olmasına da ihtiyacı yoktur. Ama unutulmamalıdır ki, Türkiye toprakları üzerinde yaşayan herkesin, namusu, şerefi, hürriyeti, huzuru… Türk devletinin ve Türk ordusunun ayakta kalmasına bağlıdır. Türk’e, Türk devletine, Türk ordusuna düşmanlık duyanlar, Türk ismini unutturmaya çalışanlar, bindikleri dalı kesmeye çalışanlar budalalardır.
Değerli dostum Yılmaz Gödeloğlu, alkışlanacak bir gayret soyumuz, sopumuz üzerine yazılan şiirleri bir araya getirdi. Bütün öğretmenlerimiz, annelerimiz. Babalarımız, gençlerimiz bu kitaptaki şiirlerle TÜRK ruhunu TÜRKLÜK sevgisini bir bayrak gibi yeniden dalgalandırmalıdırlar. Takdirlerimi ve başarı dileklerimi sunuyorum.
Yavuz Bülent BÂKİLER 

İÇİNDEKİLER


“Bâkilerden atamız Attila’ya

TÛRAN
Ben, Altay dağlarından koparak geldim
Yüreğimde Türkistan’dan bin bir nakış var.
Çok şükür aslım da neslim de belli
Türküm, Müslüman’ım o dağlar kadar.

Dokuz tuğu taşıdım ben, dokuz davula vurdum.
Dokuz evliya gücüyle yürüdüm geldim.
Büyüdü benimle mübarek yurdum.
Ebed-müddet bu devleti ben kurdum.

Nevruz toylarımızda ateşler tutuşturdum.
Orhun’dan, Seyhun’dan, Ceyhun’dan geçtim.
Yol gösterdi kükreyerek bana Bozkurt’um.
Atımla hep yan yana gözelerden su içtim.
Baykal’da da çimdim ben, Hazar Denizinde de
Toprağıma bağdaş kurup oturdum.

Ben ki Alper Tunga’ya gönül verenlerdenim.
Yurt uğruna doludizgin göğüs gerenlerdenim.
Sonra durgun sulara bismillah’lar la,
Kilim seccadesini serenlerdenim.
Yani hem Alplerdenim, hem de Alperen’lerdenim.

Ben Türkmen’im, Özbek’im, Kazak’ım, Kırgız’ım ben.
Azerbaycan Türkleriyle aynı kandanım.
Kıpçakları, Uygurları aşkla duyanlardanım.
Ben ki Tatarlardan, Gagavuzlardan
Çuvaşlardan, Başkurtlardan, Oğuzlardanım.

Kalem de tuttum çok şükür, kılıç da gül de.
Güvercin bakışlı sıcak türküler de söyledim.
Anlayan anladı kim olduğumu.
Aman dinleyeni sevdim, öfkemi yendim.
Övdü büyük peygamber İstanbul Başbuğumu
Kur’an lada müjdelendim.

Sevsem göz bebeğim olur ne varsa
Öfkelensem öfkem dağları ezer.
Dilim bazen suların çağlamasına
Bazen de bülbüllerin şakımasına benzer.

İşte Bilge Tonyukuk, Kültigin, Bilge Kağan
Hepsi birbirinden daha mübarek.
Süzme asaletimin nurdan kefili
İşte Dede Korkut, kaftanı ipek
Soyumun-sopumun bin yıllık dili.
Ve Yusuf Hashacip, Mahdum kulu, Fuzuli
Hepsi de peygamber soyunca asil
Sonra Kaşgarlı Mahmut; gönlüme düşen cemre.
Ali Şir Nevai, Gaspıralı İsmail
Şiiri bir bakraç süt gibi Yunus Emre.

Cengiz Aytmatov ki, Cengiz Dağcı ki
Ayın on dördünden sağılan huzur
Sabir Rüstemhanlı… ruh kadar eski
Ve daha binlerce nur üstüne nur.

Servetim Buharinin, Yusuf Hemedani’nin
Ahmet Yesevi’nin nur servetinden
Güzelliğim, merhametim, şefkatim

Hep Şah-ı Nakşi bent hazretlerinden.

Hunlardan, Göktürklerden alıp getirdim.
İpek ipliğimi, altın tığımı
Mintanıma minyatürler işledim durdum.
Selçuklu çinisine gönül mührümü vurdum.
Osmanlı ebrusuyla süsledim yastığımı
Mustafa Kemal’lerle yeni baştan doğruldum.
Kim demiş 75 yaşıma bastığımı. 
YAVUZ BÜLENT BÂKİLER   

  İÇİNDEKİLER

 

           “Kor yürek’ten Atamız Oğuzhan’a”

MİLLİ NEŞİDE     

Biz kimleriz? Biz Altay’dan gelen erleriz
Çamlıbel’de uğuldanır, coşar güleriz.

Biz öyle bir milletiz ki ezelden beri
Hak yolunda yalın kılıç hep seferberiz.

Zafer bizim şaha kalkmış küheylanımız
Atıldı mı durduramaz ne dağ, ne deniz.

Felaketler pençemizde oyuncak olur
Yangınlarla bütün cihan al sancak olur

Tan yerinden yıldırımlar saçan sesimiz
Gün batısı üzerinde şöyle duyulur:

Fırtınalar yoldaşındır nara salan Türk
Hey koca Türk, Tanrısından kuvvet alan Türk.

Yürüyoruz, başımızda Ay-yıldızımız
Genç, ihtiyar, kadın, erkek, oğul, kızımız.

Soyumuzda ne kahraman kardeşler vardı
Türkmen, Oğuz, Başkurt, Tatar ve Kırgız

Demir dağlar delmiş olan Bozkurtlarız ki
Orkun’da var Kültiğin’den kalma yazımız

Hamlemizden yere geçer kanlı saraylar
Bizce birdir gedalarla baylar, giraylar

Medeniyet şimşeğinden gelir hızımız
Sorma: kimdir kanatlanmış bu genç alaylar

Bunlar bütün nura doğru akın eden Türk!
Hey koca Türk, uzakları yakın eden Türk!
ENİS BEHİÇ KORYÜREK    

İÇİNDEKİLER

 

            “Yurdakul’dan Atamız Bilge Han’a”

CENGE GİDERKEN
Ben bir Türk’üm, Dinim, cinsim uludur;
Sinem özüm ateş ile doludur.
İnsan olan Vatanı’nın kuludur.
Türk evlâdı, evde durmaz, giderim.

Muhammed’in kitabını kaldırtmam,
Osmancığın bayrağını aldırtmam,
Düşmanımı Vatan’ıma saldırtmam
Tanrı evi, viran olmaz giderim.

Bu topraklar ecdadımın ocağı;
Evim, köyüm hep bu yerin bucağı;
İşte Vatan, işte Tanrı kucağı,
Ata yurdun evlât bulmaz, giderim.

Tanrı şahit, duracağım sözümde;
Milletimin sevgileri özümde;
Vatanımdan başka şey yok gözümde,
Yâr yatağın düşman almaz giderim.

Ak gömlekle gözyaşımı silerim;
Kara taşla bıçağımı bilerim;
Vatanım için yücelikler dilerim.
Bu dünya’da kimse kalmaz giderim..
MEHMET EMİN YURDAKUL

İÇİNDEKİLER

 

“Kürşad ve Yiğitlerine”

KAHRAMANLARIN ÖLÜMÜ
Gerilir zorlu bir yay
Oku fırlatmak için;
Gece gökte doğar ay
Yükselip batmak için.
Mecnun inler, kanını
Leyla’ya katmak için.
Cilve yapar sevgili
Gönül kanatmak için.
Şair neden gam çeker?
Şiir üretmek için.
Dağda niçin bağırılır?
Feleğe çatmak! İçin
Açılır tatlı güller.
Arılar tatmak için.
Göğse çiçek takılır
Solunca atmak için.
Allah kızları yaratmış
Yiğitler almak için.
İnsan büyür beşikte
Mezarda yatmak için.
Ve… Kahramanlar can verir
Yurdu yaşatmak için…
H.NİHAL ATSIZ

 

 İÇİNDEKİLER

 

“Sevgili Aybike  Nur’a”

BOZ GURD
Şair yuhusunda gül-çiçek görer,
Yeher yuhusuna göyden melekler.
Yuhumda ne gördüm?
Onun elinden,
Ne çekdim...
İlâhi Bilmeyecekler.

Her gece her gece yuhularımda
Çadırı dağılmış ocağı sönmüş
Tanrı gargışıyla taleyi dönmüş,
Taleyi dönenden gem serheddinin
Bir ucu günbatan, biri gün doğan
Dağından, çayından adamlarından,
Hetta  otundan da geriblik yağan;
Gara toprağına ne tohum eksen,
Yenede baharda ayrılıg biten
Bölüne – bölüne yoh olup iten
Sevgili bir yurd
Sevgili bir yurd

Her gece, her gece yuhularımda
Her gece, her gece yuhularımda
Bu yurdla yanaşı, bu yurd boyunca
Uluya – uluya dolaşıb gezen,
Ob’u Yenisey’i, itili’i keçib
Altay tek, Ağrı tek dağ aşıb gezen
Üzü mavi,
Gözü göyden daha mavi,
Ağzı ateş kim ibir gurd
Ağzı ateş kim ibir gurd
Her gece, her gece yuhularımda .

Üstüme gem geber ejderhalar tek,
Yuhumda bir ağız gurd ular, keçer.
Nedense hemişe yuhularımdan
Önünde gurd duran ordular keçer.
İndi gizli gelir yuhuma bir vaht
Ulaşa-ulaşa ordular basan.
Uluslar, “Bay Göller”, göyçeler seni
Menden soruşurlar, Boz Gurd hardasın?

Gel, mavi ışık tek elen başımdan,
Gel çıh uğuruma gaba ağaç tek.
Meni bu yuhudan alıb getmeye
Garaguş oyunlu boz atlar gerek.
Meni bu yuhudan alıb getmeye
Garaguş oyunlu boz atlar üste
Gözünden od yağan övladlar gerek.

Eşidir sinizmi?
Gara gazlığ atların 
Kişnertisi gelir misralarımdan,
Ne olsun sesime yoh gulag asan?
Dalınca getmeye hazır durmuşam,
Seni gözleyirem Boz Gurd hardasın?

Her gece, her gece yuhularımda,
Özü mavi
Gözü göyden daha mavi,
Ağzı ataş kimi bir Gurd
Ve sevgili bir yurd.
Her gece, her gece yuhularımda.

Şair yuhusuna gül-çiçek girer,
Yener yuhusuna göyden melekler.
Yuhunda ne gördün,
Onun ucundan,
İlahi ne çekdim...
Bilmeyecekler.

RÜSTEM BEHRADİ

İÇİNDEKİLER

 

Niyazi Yıldırım
GENÇOSMANOĞLU’nun
Aziz hatırasına”

MEYDAN
Şu yeryüzü er meydanı,
Gönül sevmez her meydanı,
Yüreksize yorgan döşek,
Koç yiğide ver meydanı

Başbuğlar tuğ kaldıranda
Atlar dizgin dolduranda,
Malazgirt’te Çaldıran’da
Sakarya’da gör meydanı.

Kaytan bıyık bura bura,
Gak koş, Dadaş sıra sıra,
Elaziz’de Çayda çıra,
Erzurum’da Bar Meydanı.

Ey içi boş, dışı süslü!
Eli kirli, yüzü paslı,
Yetişsin Asım’ın nesli,
Etsin sana dar meydanı!

Geldiği gün kutlu çağrı,
Bas! Titresin yerin bağrı,
Doğudan Batıya doğru,
Bir yay gibi ger meydanı.

Türk’üm! De, Dur sözünde,
Yürü! Bozkurt’un izinde,
Kalmasın yeryüzünde,
Şerirlere şer meydanı.

Tanrı Kut Mete çağından,
Son Peygamber kucağından,
Hacı Bektaş ocağından,
Açık bize sır meydanı.

Hayaller kalınca güdük,
Açıldı surlarda gedik,
Mehter sustu öttü düdük!
Rezil oldu Pir Meydanı.

Yeryüzünde kalsan da tek,
Eğme boyun, öpme etek!
Çin şeddinden Nemçeye dek,
Yeni baştan sar meydanı.

Bak neler var dünlerinde,
Acı, tatlı günlerinde,
Dumlupınar önlerinde,
Mehmetçik’ten sor meydanı.

Sancaklar kalmasın Ay’sız,
Bozoklar, Üçoklar yaysız,
Soyunu bilmeyen soysuz,
Düşmanına kor meydanı.

Ayrılık can paresidir,
Sıla gurbet çaresidir,
Âhi-Evran töresidir,
Yâren’lerle yar meydanı.

Dön ardına bir bak hele,
Hatırına neler gele...
Darboğazda Çanakkale,
Tarih’in en zor meydanı.

Git, danış hele ceddine.
Sor doğuda Çin şeddine,
Girmek kimlerin haddine,
Sen açmazsan bir meydanı.

Çabuk söner şişirdiğin,
Soya çeker dervişliğin...
Kırk Bismillah’la girdiğin,
Meydan, şimdi kir meydanı.

İtibar olmazsa ere,
Düşmana kim göğüs gere?
Kör döğüşü olan yere,
Derler elbet kör meydanı.

Uyanınca Türk’ün özü,
Gerçekleşir Tanrı sözü...
Olur, bir gün şu yeryüzü,
İnsanlığın hür meydanı.

NİYAZİ YILDIRIM GENÇOSMANOĞLU

İÇİNDEKİLER

 

“Ziya Gökalp’ın

aziz hatırasına”

BOZKURTLAR
Sizden öğrendik ölmeyen yalnızlığı,
Yüce yaratan öyle yaratmış ezelden,
Eşrefi mahlûk hası olarak evvelden,
Adem atamızdan var olmuşuz  ebeden,

Yedi iklim üç kıtaya yol olmuşuz
Erlik, hürriyet, ar yoluna hep birden,
Her imdat isteyen mazluma yelden,
Kanatlı Hızır olup yetiştik her yerden...

Ölürken yeniden doğan ay gibiyiz,
Bozkurtlar ön çekiyor, eşiniyor atımız.
Şehitlik mirastır, Oğuz Han’dır atamız
Ey! Koca Türk yaşa! Yoktur başka tasamız...

Toy’a koşar gibi dalarız biz savaşa
Düşman ölür, kör gözü badem olur!
Yiğit  düşer, tez elden uçmağa varır,
Ucuz gazilik yok! Yiğit ölür şan kalır...

 

İÇİNDEKİLER

 

 

YALNIZ TÜRK

Tek hasımla vuruşmadın cihanda
Ötüken’de, Roma’da, Pekin Turfanda,
Cihan toplandı az geldi sana,
İçte hain, dışta düşman karşında.

Yazmadığın destan var mı?  Dünya’da,
Atilla Han Avrupa’da, Mete Han Asya’da
Cennet atının izleri var Turanda
Tarihler seni över, methiyeler Kuranda.

Yektir Allah, tektir yüce Türk
Yetemezler sendeki bu güce Türk
Söyle bana; kimde kaldı öç’ün Türk.
Yer üstünde değil altındadır nice Türk...

Haçlı, Mecusî, Budist, melun kâffesi
Kıyamete kadar ensenizde Türkün nefesi
Muhafaza etsede tefeci, kâfir tayfası
Beyninizde oktur Başbuğu sesi...

 İÇİNDEKİLER

 

 SÖZ

Dost  diyenlere devadır Mevla
Derdi olanlara sefadır Leyla
Gamsız, arsızları görürüm hâlâ
Ruhsuz heykellere nidadır sözüm.

Sabırlı, sunturlu Türk’ün halleri
Hani döşenecekti tren yolları
Türk’e değiştiler yaban elleri,
İkiyüzlülere beladır sözüm.

Devlet erkânına millet sedası
Padişahı solladı sandal sefası
Halkın çektiği kendi cefası
Gafil yarasına, şifadır sözüm.

Olan akşam, güneş batıyor
Bazıları grubu şakamı sanıyor
Şaşırdı millet bağrı yanıyor
Uyuşup uyuyan şonlara sözüm...

İmanın ahlâkın kökü söküldü
Mahzun garibin beli büküldü,
İğneyle kazdık beton döküldü
Kilise yi, havrayı mülgadır sözüm...

Ey! Dönekler yeşil çıyanlar,
Türkiye’yi baba mülkü sayanlar
Baron! Olup fukarayı soyanlar
Hırsızın suruna gülledir sözüm...

Bakar köre verin gündüz feneri!
Teber ile kırın o zalim elleri
Canla aldık sattığınız illeri
Mezardaki ceddime şikâyet sözüm.

 İÇİNDEKİLER

 

 ADSIZ
Okullar, okuyanlar ve adaylar,
Törenler Adsız’ın gönlünü dağlar,
Toplanmış yüzlercesi ilmin güneşinde,
“O” üzgün ve mahzun bahçe girişinde...

Yetimdir, yiğit balası, okşayın onu!
Erlerin hep şehit midir sonu?
Adsızlar yalnız yürek yanıyor,
Gözyaşları silen Dünyalar kazanıyor.

 

DUA
O nida gelince baş cepheden
Koşup akardık yedi tepeden
Korkar olduk itten, gölgeden
Töremi bozan şerler kurusun
Ocağımı yıkan filler çürüsün...

Kederde, tasada, biridir bir,
Gök gürültüsüne eştir tekbir.
Şimdi  kibirde milyonlar bir!
Selâmı sakınan eler kurusun.
Gurur mahsulü, sözler çürüsün...

Yalan, haram, yapışık ikizler,
Her ikicide helâli gizler.
Onlara bakmaz, masum gözler.
Yılanla beslenen döller kurusun.
Haramla dolan servet çürüsün.

Sihirli kutu! Esir aldı;
Hani Türk’ün hars’ı vardı
Kâfir, dört yanı sardı,
Haremde esen yeller kurusun
Batıya şaşı gözler çürüsün...

Ahlak bile, öldü gitti,
Edep, lâfta kaldı bitti.
Umut kap-kaç oldu yitti,
Abduş, ercep, şunlar  sürünsün,
Yılanla dolan, heyben, çürüsün.

Mazlum, Necip  bu Millet’e,
Haya dolu, ak iffete,
Ebed-müddet şol Devlete,
Bühtan eden diller kurusun.
Hafre kazan eller çürüsün

Millet şaşkın hep perişan,
Ziyan oldu şöhretle şan,
Sabah mümin, akşam şaşan,
Sahte dönme eller! Kurusun
“Güm” demeyen  toplar çürüsün.

 İÇİNDEKİLER

 

“Kızım Hafız Nurhan’’a”

“O” NA DOĞRU

Ey! Gardaşlar; niye geldik Dünya’ya
Huzurda söylenecek sözümüz olsun,
Nefes bitip, ten toprağa konanda;
Araf’ta duracak yüzümüz olsun...

Çağrılınca, gideceğiz Acun’dan,
Arkada bırakacak izimiz olsun,
Vatan’a selâm var, attığımız nara’dan,
Kulakta çınlayacak sesimiz olsun...

Yalan mı, san-al mı, sahte sevgili…
ÖNCÜLER! Size kaldı mı? Bize kalsın!
Ömrümüz serap, toprak; Hakk güzeli.
Uçmağa er varan, özümüz olsun…

    VAH TÜRKÜSÜ

Kahramanı bol milletin, çoktur hain sürüsü
hırantlardan artin kemal, hüsnüyadis, taze buş süprüntüsü
Hain ve şirret,nemrut mıstık, dimos, ferit üçlüsü
Hepsini solladı, vaşiklere yolladı, yezitler, ercepis dürzüsü

Bab-ı ali Cağaloğlu, yok onlar şimdi amiral gemisi
Gülentoslar aydıniks, özbokos, öter tüsiyos hünüsü!
Tekbir sesiyle yutarsın dini! Sanarsın gök gürültüsü!
Bak ey düşman! Hâlâ  parlayan Türk’ün süngüsü.

Yaşayannis, aydınosyan, dönmelerle saldırıyor haçlı kerizi
Koçiyanu, eczayan, zapyon; tam tekmil “buldog” serisi
Aydıncık tosunlar, dönme hainler, ipiniz bizden; en yenisi...
Fetihte gemi çeken, topunuzu çeker, hikaye gerisi…

Şehitlere meydan gerek, harpler Türk’ün Dünya süsü,
Büyük final var, dönüyor akbabalar, haçlı kargası,
Daha biz ölmedik! çakal almış kan kokusu..
Kin, intikam dolu kafir; çağır Dünya ”Vah Türküsü”

İÇİNDEKİLER


DERTLİ

Uslu bilirdi, yolu yordamı,
Gençler söylerdi, edeple meramı.
Mümin kardeşinden keser mi selamı.
Devletin tapusu, Veliler gördük...

İlim siyaset halka hizmet,
Parasız saylav, borçsuz devlet,
Yiğit vekil, başı dik memleket,
Vatan için coşan sefirler gördük...

Bir sofraya kaşık çalan
Yok, keseden pay dağıtan,
Taş atana ekmek atan.
Nice Gazi Derviş gördük...

Çileli başımı taşlara vursam,
Askıda duruyor ellilik urbam.
Altı kaval, üstü zurnam!
Göbeği dışarıda zenneler gördük...

Şeyh sarhoş, mürit serseri,
Kâfir içeri Yahudi’ye gel beri.
Sarık şalvar kirli niceden beri
Yeseviyi sızlatan dervişler gördük.

Ana şaşkın, baba pür perişan
Kız kaçmış, evde yaslı hazan,
Oğula su ısıttı kara kazan.
Sönerken ağlayan ocaklar gördüm.

Tüccarlık öğrendin, simon mişondan,
Kanlı servet, yalan ile haramdan,
Yok mu bir iz, o şerefli Atan’dan.
Haçla  yatıp, Hilâl satanlar gördük...

Babanın çiftliği mi o Ordu?
Burası Afşin, Balak Ertuğrul yurdu.
Pala Yavuz, pençeyle devlet kurdu,
Çuvala çuvallayan zabitler gördük.

Gök kubbemden defolası kör doğan,
Aziz  Vatan, Türk oğluna  armağan.
Şahinliğe özense, nihayet saksağan,
Gagaları bağlanmış, çok doğan gördük.

İÇİNDEKİLER

  

“Oğlum Tarık’a”,

GİDİYOR...

Herkes şaşkın, halk perişan,
Türk Milleti feryâd! Ediyor.
Hani tank’lar! Ne oldu Sincan?
Yüce kültür, Çınar gidiyor…

Sahte tarik ”O” süfli Taliban,
Farz, vacip, sünnet yitiyor,
İslâm sanıyor “şunları” gariban,
Din damarı kesildi, kan gidiyor.

Girit, Kerkük, Kıbrıs, Anayurt,
Turan yolunda zaman bitiyor.
Kan ağlar Kürşat ve Bozkurt,
Millet dilden, oğul evden gidiyor…

Üçbuçuk soysuza mı kaldık Felek!
Düşman değil! Bizi “Türkiyeliler” siliyor.
Dipten doruğa devletlû! Hain ve dönek,
Vatan’ı sattılar, altında yatan gidiyor…

Ey! Deniz üstünde başsız yürüyenler,
Sonsuza uçanlar bile, yere iniyor.
Sina’yı, “o” Resulün ardında geçenler
Yetişin! Eyvah! Vatan elden gidiyor…

İÇİNDEKİLER

 

BAĞRIYANIK
Atam Cihanda bir idi,
Kağan’lar erken yürüdü.
Ovalar dereler kurudu,
Susuz kaldı taşım benim.

Dağlar yoldaşım benim
Dertlidir içim benim.
Coşkun akan ırmaklarım,
Dumanlıdır kışın benim.

Yurdumun çiçekleri soldu,
Ayaklar hep baş oldu.
Ercep bile erbaş oldu,
Uçmaz artık kuşum benim.

El oldu nice ellerim,
Döğüşerek gitti neylerim.
Yüz yıldır onu söylerim,
Durmaz gözyaşım benim.

Ülkülerle yarım asır,
Aranmaz bunda kusur.
Bin mihnette yarım huzur,
Her gün yanar özüm benim.

Derdi deva bilmişiz,
Belâya ala demişiz,
Hep  masada kaybetmişiz,
Kan ağlıyor içim benim.

Kötü iyiyi kovdu.
Ayaklar hep baş oldu,
Ahlâk, hayâ dibe vurdu
Avu oldu, aşım benim…

Toklar açları yerse!
Tapduk doğrudur derse,
Alın yazım dile gelse,
Çalmaz gayrı sazım benim…

Işık, lâmba  ayrılmıyor,
Yüce ecdat sayılmıyor.
Deli akıllı bilinmiyor,
Acı oldu sözüm benim.

Düşman oldu eşler dostlar,
Hanidir  o güler yüzler,
Mermi gibi çıkan sözler,
Kalbur oldu döşüm benim.

Hani pireyi nallardı gözün,
Nerde Yusuf misali yüzün,
Doludizgin geçti güzüm,
Dinmez gayrı yasım benim.

Terazinin şaştı darası,
Rical olmuş yüz karası,
Vakit ikindi akşam arası,
Sönmüş artık közüm benim.

Hey gidi koca dünya,
Sende kalmaz bu hülya,
Yılmaz yıkılmaz bu millet!
Ondan diktir başım benim.

İÇİNDEKİLER

 

TÜRK, TÜRKMEN, YÖRÜK;

Yörüyen Türk’ün adıdır yörük,
İcadı, ayran, yoğurt, peynir süt.
Yörük dağlar dostu, yiğit TÜRK...
Yeni  TÜRKİSTAN, Anadolu da Göktürk...

Türkmen Yörük te derler yüce TÜRK’e.
Ad verdin tarih’e, büyük Atatürk’e,
Yeni Türkistan, yeni Vatandır Türkiye;
Büyük Turan için yürürüz, derya denize...

Dinlenmeden kıtalar aşar gideriz,
Adımız bin olsa da soyumuzu biliriz,
Tezel eyler, öcümüz komaz alırız,
Alptekin, Ertuğrul, Kürşad beyleriz...

  İÇİNDEKİLER

 

ALİ DAĞI

Ilgazlardan sana selam var, yücelerden
Erciyes’e yaslanmışsın ezelden, nicelerden,
Tanrı dağ, Alp dağ ve Hıra, kutsal hecelerden
Yine hüzün, elem, har ve ZAR Ali dağı…
Köşe kadısı dertler, içimizde ve sende,
Ağlarsın bazı! Sel olur akar derende
Yer ver dağlar anası, bize de gölgende
Hüzün kara! Erciyes’i, Ilgaz’ı sor Ali dağı

Talas’ta namazda tam kıbledersin,
Her mü’minin varını duasını alırsın
Gönül sığmaz Cihan’a illaki sen bilirsin!
Var mı senden başka YAR Ali dağı

Nur dağını başına tac diye koymuşlar,
Tanrı dağın urbsını, ocağı soymuşlar,
Vah! Milletim! Harim-i ismetine varmışlar,
Yakan! Ol masivadın beni; KORdur Ali dağı

Kasıt, zulüm, cürüm, nerededir hata?
Kabahat, özür, kusur,; ahlakı kovarasa,
Suçlu ve ceza yitti, kan kokar hala!
Gel şu mahkemeyi KUR be Ali dağı.

 İÇİNDEKİLER

 

N'OLDU BİZE
Garip, yoksul sessiz ağalar,
Çulsuz yetim, yürek dağlar,
Sevgiyi de sevmez olduk,
Heba oldu nice çağlar...

N’ oldu bize, n’ oldu bize,
Olanlar vah! Oldu bize...

Bak şu masumun haline,
İffetle şeref’in pür melâline,
Yamandır işimiz, çetin yolumuz,
Taşları koyamazsak yerli yerine.

N’ oldu bize, n’ oldu bize,
Olanlar vah! Oldu bize...

Yerdeki yüz’ü çiğnenmez bilirdik,
Mahzunlara, hani kalkan olurduk,
Dost yolunda, sevgi uğrunda,
Aşk-ı Mevlâ için ölürdük...

N’ oldu bize, n’ oldu bize,
Olanlar vah! Oldu bize...

  İÇİNDEKİLER

“Eşim Pakize Hanım’a”

UÇMAĞ

Ne doğmak, ne de ölüm elinde!
Emziği ağzında, kar beyazlar üstünde,
Helal sütle, ana “yar” dır dilinde,
Seherden selam var nurlu yüzünde

Düşe kalka büyüyor, benzi biraz uçuk
Urbası eğninde, oyuncak var elinde
Uçup koşuyor, fakat yoksul o çocuk...
Son delikte, kemeri kalmış belinde...

Türk olmak zor, o kadar da şerefli,
Yaşamak daha zordur; Türkmen elinde...
Gelen giden kör tüfekler gariplere hedefli!
Bereketler  uçtu! Baykuş duruyor yerinde!

Eşref-i mahlûkat ne tuhaf şu insanoğlu,
Ha bebeklik, Ha gençlik; akıbet türabıyız,
Zengin, fakir, hasta yetim, uçmağa doğru,
Kefenler cepsiz  üryan, Mevla-ya gideriz...

  İÇİNDEKİLER

 

“Anam hakkı ve
aziz hatırası için”

KONAK
Şu; ak sıvaları dökülmüş konak kimin?
Yankılanır, terecelerde, dolaplarda ninniler.
Şimdi sessiz, vakur ve mütevekkil...
Hani ağalar, beyler, nerede beyzadeler?

Nasıl oldu nerede o hayal diyarı?
Yıkılıyor, çöküyor, çürüyor birer birer,
Osman Beyler, Fatihler, Yavuzlar da geçti,
Zaman denen  acımasız bu değirmenden...

Kim bilir, ne ızdıraplar yaşandı,
Hayal ve düş arası ne ümitler söndü.
Aynaya takılı solgun resimdeki taze,
Bilmem; belki “ince” hastalıktan öldü.
Gümüş kabzalı kama, rafta  kala kalmış,
Her hal onu taşıyacak yiğidi ararmış,
Hani Afşin, hani Battal, nerede Kutalmış?
O heybetli konak, hala sahibini ararmış...

Çatmada bir eğer var, gümüşlü,
Bir  kamçı asılı duvarda, yanında yamçı,
Kaç beğ geçti buradan, şahinlerle buluştu,
Şanlı geçmiş yine gözlerimde uçuştu...

Bindallılar yazmalar, üç etekler,
Armağanlar, güve dolu sandıkta.
Kuşlu perdeler, cepken ve yelekler,
O hatıra konakta, yaşar şimdi melekler...

  İÇİNDEKİLER


SIRAT KÖPRÜSÜ

Şu mümbit toprağa bak!
Nice ümitler ülkesi.
Gün geçtikçe parlamakta,
“Altın neslin”elindeki,
Mübarek Barika asası...
Fakat bitmek bilmez,
Sabilerin, abitlerin çilesi,
İlk düşen şehidin
Yarası hala kanamakta,
Şurada bir mazlum,
İç çekip ağlamakta.
Alparslan’ın gür sesi
Kulağımda çınlamakta.
Bizans’tan mı kaldı bize,
Kahpece süren oyun
Bize kuruldu tuzaklar,
Bıkmaz, usanmaz tezgâhlar,
Aymaz, görmez uyanmazsak,
Mezar kazıyor alçaklar!
Sağırlar ülkesinde,
Duyan nice yiğitler,
Birer birer vuruldu,
Gören gözler nerede?
Bakar körden soruldu.
Suç işlersin görürsen!
Ceza yersin duyarsan!
Bu suçları sevenler,
Çoktandır unutuldu.
Milli Devlet yok oluyor,
Töre, kültür kurutuldu.
Nice vicdan kahroluyor,
Her gün, dünden daha kara,
Karabasan can evlerde,
Hilal kalmış, suskun elde,
Alper, Kürşad, Afşin nerde?

  İÇİNDEKİLER

 

ANILAR

Hani coşkuyla gezerdik,
Hür ufuklu kırlarda.
Gür çığlıklar atardık,
Dağda, bozkırda, bayırda.

Şimdi  yok şenliklerin,
Hiçbir canlı emaresi,
Nerede? tevhid nişanesi,
Garip kalmış minaresi.

Bilya oynardı bebeler,
Topaç yok, nerde çember,
Uçtu gitti, çelik çomak,
Şu ağlayan maziye bak.

Buradan geçmiş Karatekin,
Şu izler,Candar Beylerin,
Anıları zaman aldı,
Bize ah-u zar kaldı.
Yeni sevda bulamadık,
Zincirleri kıramadık.
Altın nesil arıyorduk,
Bakır bile olamadık.

Hele düşün  Gödeloğlu,
Geceler hep hikmet dolu.
Ona varır hep ülküler,
İkibinler nur’a doğru...

  İÇİNDEKİLER

 

“M.Feyzi Efendi’nin
aziz hatırasına”

EFENDİ

Kimseye bağlanmayan müminler,
Görür görmez nurun alır gönüller.
Ne tarikat, ne saltanat, hakikat,
Feyiz alıp huşu ile yürürler.

Sebat, sadakat, taat, ibadet,
Tıpta, kimyada, sivilde, kıtada,
Yunus deryada, melek gibi fezada,
Yanımda kal dünyada, ebeden ukbada.
Aman Allah bu ne güzel gidiştir,
Mirasıyla kavuşuyor  Mevla’ya.
Mahbuplara, her paresin vererek,
Yok gidiyor! Yükselirken semaya...

  İÇİNDEKİLER

 

“Necip  Fazıl Üstat’a”

MODERN MAHREM

Bir bahane uydurduk,
Her bir öz sözümüzün,
Aslını rafa kaldırdık.
Bühtan ile mührümüzün,
Gücünü elden aldırdık.

Türk’ün Türk’e ettiğini,
İngiliz hatta Rusya,
Etmez dahi hind-i çin-i,
Feza değil, kökümüz Asya.
Buna derler harakiri...

Modernleşmek (!) dedikleri yeniliktir,
Değildir; dilini, dinini terk etmek,
Kendini inkâr ise; deliliktir!
Sonra, elinde kalmaz kuru ekmek!
“Modern mahrem”; son gevezeliktir...
“Kalıpçı Hacı Baba’ya”  

  İÇİNDEKİLER

 

ÇAĞDAŞ(!)

Çağ’ı şey’le doldurduk,
Nâra atmayı durdurduk,
Dıdık’a türban diyerek,
Devire ayak uydurduk.

Kanımız her an akıyor,
Millet şaşkın bakıyor,
Fakat zafer İslam’ın,
Kâfir boşa çakıyor.
.
Töre-dil tırpan yedi,
Yaşam (!)hayatı yeldirdi,
Altıok bile yedilendi,
Olduk İMF veledi…

Dünya’yı ters döndürmek,
Ol güneşi söndürmek,
Elbet “ÇALAP” işidir,
Has kulunu güldürmek…

Devir’e karşı durulmaz,
Ulu kavim oturmaz,
Selâm sevda yiterse,
Beylik! Bile olunmaz…

Gel kökünü red eyleme,
Gelişmeyi terk(!) belleme,
Fikrin, urban yenilensin,
Soy, sopuna kem söyleme…
“Kaşgarlı Mahmut’un
aziz hatırasına”

  İÇİNDEKİLER

 

GÜN IŞIĞI

Yağmurda yıkanmış gül tomurcuğu,
Bozkırların çiçeği, dünyalara bedeldir.
İnan. inan öğretmenim, senin her gülüşün
Aydan, gülden tomurcuktan  da güzeldir...

Dünyaya nasıl can verirse su...
Vatanımdır toprak, ebedidir, ezeldir,
Bakışın, duruşun, şefkatin öğretmenim,
Hayattır, umuttur, güneş kadar güzeldir...

Dağlarda  yalnız, bir biz yalnız değiliz,
İnsanoğlu tek başına yetendir.
Öğretmenim, her parmağın bir hedef,
Mübarek parmağında, hedefin de güzeldir...

    Gök kubbenin altında sayısız yıldız,
Düşünmeye sebeptir, ebedi bir sistemdir.
Yol göster öğretmenim kutup yıldızı gibi,
Senden ayrılmak bile, vuslat kadar güzeldir...

   İÇİNDEKİLER

 

ÖĞRETMENİM

Siyah önlük, beyaz yaka.
Özür, kusur, ciddi şaka.
Hoş görürdün bizleri.
Şimdi yine sever misin?
Çok özledim bilir misin?

Dağlar kadar derdim olsa,
Hastalanıp rengim solsa,
Üzüntümü kederimi,
Kümelenmiş dertlerimi,
Gözyaşımı siler misin?

İniş, çıkış, hayat yokuş.
Hani derdin ; ‘yavrum çalış’
İnsan bir gün  yorulurmuş,
Son yarışta durulurmuş.
Yorgunlara derman mısın?

Yıllar var ki  nasırlaşmış  yüreğim,
Bir kerecik nur yüzünü göreyim
Yavrum deyip tanır mısın?
Yine beni korur musun?
Gül bahçene alır mısın?

  İÇİNDEKİLER

 

“Dündar Taşer Beyin aziz hatırasına”

MANZARA (!)

Bulunmaz kâinatta,
Böyle aziz vatan
Anlı şanlı millet,
Fakat ak’la, kara;
O kadar ki yan yana,
Öyle çarpık ve tezat,
Küsurat olsa da…
Hırsızlar, soysuzlar,
Hain ve yolsuzlar,
Edepsizdir, çatlaktır.
Korkak ve alçaktır
Aklar çoktur,
Karalar az.
Nedendir bilinmez…
Aklar, paklar,
Suskun ve küskün…
Soysuzlar, azınlık
Amma ne azınlık!
Mutlu azınlık,
Sanki pıtrak,
Hem zehirli,
Düştüğü yeri,
Avuluyor yırtıyor…
Hortumcuya bak!
Bak şu şerefsize
Nasıl da sırıtıyor…
Zafer işaretini
Münasip yerine,
Neden sokan olmuyor?
Bak şu haine;
Milleti tehdit ediyor.
O soysuz herife,
Kimse sormuyor…
Polis öldürüp
Ev yakıyor.
Adam öldürüp,
Dine sövüyor.
Halkı dövüyor,
Din, vatan, millet
Mukaddes diyenler,
Zulüm görüyor.
İşte bir lezbiyen,
Şu rezil homoya bak !
Eşcinsel pislikler,
Yer kara, gök kara…
Kim yur, kim yıkar?
Akıl almaz lekeyi…
Makineler  da çıkar!
Oturur memur,
Uyuşuk işçi,
Çalışmayan öğrenci…
Kim demiş;
Allah besleyecek sizleri,
Tüccar kanaatsiz,
Esnaf uyumsuz.
Hem tembelsin
Hem edepsiz.
Helal para istemez,
Haram yetmez.
Devlet bize
Baksın dersin!
Çalış, uğraş, didin!
Ayıptır be edepsiz!
Vatan haini nedir?
İki yüz bin varmış,
Eğer o kadarsa,
Bu felaket nedir?
Çok fazladır rakam,
İki yüz bin ufaktır.
O kadar olsa,
Devede kulaktır…
Canavar modası var
Elleriyle canavarı
Yaparak parlattılar,
Korkarak baktılar,
Sonra da taptılar,
Trafik canavarı,
Pahalılık canavarı
Van gölü canavarı
Anarşi canavarı,
Canavardan medet,
Umdular elbet.
Canavar oldu kendileri…
Yesinler! İçsinler!
Besleyin efendileri…
Şu gidene bir bakın
Paltosu adam yıkar,
Topuğu yeri deler.
Cebinde haram para
Azrail’e  gel! der!
Bak şu çok yüzlüye,
Münafık ikiyüzlü,
Bilmem kaç yüzlü,
Para cambazı,
Din bezirgânı
Seçim hırsızı,
Millet vatan düşmanı…
Türkçen, paran
Eğitim ve dinin
Tahrip olurken
Ne durursun!
Susarsın, oturursun…
İyilere sözüm yok
Lâfım hain gafillere
Onlar kendini bilir
Sözün gittiği yere…
Hakkı söylemeyen,
Hakikati bilmeyen,
Felaketi görmeyen
Haksızlık karşısında
Kör, sağır ve dilsiz,
Susan basiretsiz…
Tezatlara bir bakın!
Garip memleket
Bir sürü mozaik!
Onlar sözün  sahibi!
Hani milletin hadimi?
Yavuz hırsız ev sahibi…
Bir yanda ezan
Öte yanda disko…
Çalışkanlar, dürüstler
Diğer yanda hırsızlar…
Âlimler, âbidler
Zalimler, hainler
Çoğunluktur nur yüzler,
Sessizce  fecri izler,
Bu mübarek toprakta
Rabbim hikmetler gizler.
Burası neresi?
Küçük bir Amerika
Sokaklarda balalar
Kundakta bebeler
Hilton’da düğün var,
Cepte marlborolar,
Yerlerde dolar…
Dolar çarpsın  hırsızları,
Trafik yutsun onları,
Milletimiz kurtulsun,
Bacalar kurusun
Baykuşların sonu olsun…
“İsmail Gaspıralı’nın
aziz hatırasına”

      İÇİNDEKİLER

 

AĞIT

Milletimi uykulardan,
Nice gafil duygulardan,
Uyaranlar nerede, hani?
Bu toprağı ayılardan,
Kızıl kızıl dayılardan,
Kurtaranlar  nerde, hani?

Okul, kampus basanlardan,
Gündüzün yol kesenlerden,
Hesap soran nerede, hani?

Dinimize sövenlere,
Her gün masum dövenlere,
Höt! diyenler nerde, hani?

Bayrağımın gönderine,
Orak çekiç  takanlara,
Dur diyenler nerde, hani?

Dinmez gönlümün sızısı,
Anaların   “Ön kuzusu”
Toprak oldu, nerde, hani?

Kimi patron, kimi müdür,
Gel de şu yetimi güldür,
Gazilerim nerde, hani?

Bazıları köşe döner,
Keser döner, sap’ta döner.
Hesap veren nerde hani?

Nerde o yüce devlet?
Frenkliler buldu fırsat,
Pöh !  diyenler nerde hani?

Bölücüler bölük bölük ,
İmralı’da böyük hödük ,
Yağlı  urgan nerde hani?

Maliyeyi bitirdiler,
Devşirmeler getirdiler,
Türk’e ruhsat nerde, hani?

Kırılsın ol terazi,
Kimi şehit kimi gazi,
Adaletin nerde hani?

Vatan için vur dediniz.
Kes sesini öl! dediniz.
Millî ülkü nerde hani?

Ne söylersin Gödeloğlu,
Bağ-ı bostan, çakal dolu,
Alp erenler nerde hani?

  İÇİNDEKİLER

 

ÜLKÜ- SEVDA

Benim sevdalarım vardı.
Kara değil hem de ak’dı.
Budadılar her zerresin...
Neydi günahı Alp Erenin?
Terk ettiğiniz ülkülerin...
Suskun duruyor Kur’an!
Dökülmüş tespih  taneleri...
Mahzun ve yorgun imamesi.
Üzgün, kırgın Gök bayrak
Tutacak er bekliyor Turan!
Damlalar hep derya oldu,
Ne yaralar deva buldu.
Nice hayal gerçekleşti
Ayaklar hep baş olurken,
Benim sevdalarım ne oldu?
Gönüller hep hicran doldu.
Ümidi hüsrana çevirenler,
Od, ateşle söner mi?
Feleğin çarkı ters döner mi?
Hicranımı, nasıl dindireceksiniz?
İsyanı sus! Diye, boğduk özümüzde,
Ne gün mazlumu güldüreceksiniz?
Damlayım deryada, sığmıyorum Cihan’a
O Millet ki; yakarıyor Halik’ına,
Koç yiğitler; koşunuz “O sevdaya”

  İÇİNDEKİLER

 

 İKİ DOST

         Nasıl anlatsam sizi,
İşte, anlatırken yazıyorum.
Yazarken anlatabilmek zor,
Beşikten mezara siz,
Okurken siz
Yazarken hep ikiniz...
Okulda sadık arkadaş,
Çantada da kardeş kardeş.
Sizler siz hayat bomboş.
Tarih konuşmaz.
Küskün barışmaz.
Ne düşünsem sizden geçer.
Duygularım...
O da size değer  geçer.
Vatan dedim siz yazdınız,
Millet dedim yürekten;
Atıldınız ikiniz, tarihe kazıdınız.
Asya’yı, Avrupa’yı Okyanus’u, Afrika’yı,
Adımızla dört kıtayı,
Dokuz tuğu Al bayrağı yazdınız.
Yazıyorsunuz yine...
Lefkoşa Magosa, Girne,
Kore’deki destanları bile,
Hep ikiniz yazdınız.
Türk’ü gördüğün yerde,
Türk’ü duyduğun yerde,
Türk’ün yanık türküsünü,
Zaferini, neferini yazdınız.
Yazınız...
Dertli ananın dertlerini,
Ayrı düşmüş fertlerini yazınız...
Yazınız hele benim de,
Kırk yıllık yasımı...
İlkbaharımı, kışımı,
Yazımı da yazınız.
Küçüğü, büyüğü, sevgiyi, saygıyı,
Güzel ahlak ve çalışmayı,
Yücelmeyi, yükselmeyi,
Özlemlerimi de...
Hayallerim var nice,
Dağlar kadar yüce,
Milletim şöyle bir silkinince,
Yeni medeniyetimizi yazınız.
Yazın bütün arzularımı,
Fabrika bacalarını,
Bencileyin özleyenleri yazın.
Gerçek oluyor gerçek,
Bütün hayallerim gerçek,
Vatanım için açacak,
Çiçeklerim var, kucak, kucak,
Ümidim hep onlarda,
Ümidim baharlarda,
Bunları da yazınız.
Yazınız ki tarihi.
Küçüğüm tanısın mazisini,
Sönmesin ocağım,
Son İstiklâl Marş’ımla,
İnmesin Al sancağım...

“Tonton  Sezer ve
 Çakıcıoğulları ”  
 İÇİNDEKİLER

 

KIZIL ELMA

Çeşmeden akarsu, gönül almaya,
Gökçek elde, güğüm gelir dolmaya,
Türkistan’da dua hep ,”Sabah olmaya”
Davranalım gayrı “HEY!””Kızıl Elmaya”

Güz gülleri başlar, erken solmaya
Atalarından, hakkın yok geri kalmaya
Alper Tunga başlar, kılıç çalmaya
Haydi, Koç yiğitler! Kızıl elmaya,
“HEY! HEY” “Kızıl Almaya”

 

FERYAT

Bölük pörçük yaptılar,
Dostu düşman ettiler,
Vatan, Millet dostuna,
A.B Kınası! yaktılar...

  İÇİNDEKİLER

TELE-REZİL

Melunların topu birdir,
Soysuz sopsuz hem rezildir,
Emir gelir, tek merkezden,
Akşam, sabah aynı telden…
Salvo gelir TV’lerden,
Çünkü hedef evimizdir…

 

NÂR

Edep haya, ar’da gitti.
Fakir zengin har’a gitti.
Eğer ıslah olmaz isek
Güzel çirkin nar’a  gitti.

  İÇİNDEKİLER

 

“Sultan-üs Şüâra’ya”

ÖLÜM

Ölümün ötesinden,
Ne gelen var, ne haber,
Rabbim  yüce ve güzel ki:
O’na  gitti Peygamber.

 

BAHAR

Yılın on iki ayı var,
Sizlere hangisi kader,
Gelince neşe ile yaz
Bence  Ağustos karar
Bol bol  zaferleri yaz...

 

LOBİCİ

Dolarları verirsin,
Tıpış tıpış gelirsin,
Lobi kurdum sanarak,
Kasılarak yürürsün.

Biri Rum, biri ermeni,
Yahudi hepsinin lideri,
Biri dolar  alır yapar,
Diğeri markla bozar.

ABD’de var üç uç,
Biri i.ikisi p...
Her biri bizi soyar,
Haber verdi küçük kuş...

Türk’ü silahla vuramadılar,
Bir türlü öç alamadılar,
Senato içinde boğdular sizi,
Ölmeden tabuta koydular bizi.

  İÇİNDEKİLER

LAÇKA

Hep yalama olmuşuz!
Neresinden bakayım.
Evler, çarşı ve Devlet,
Neyi, nasıl tutayım,
Yalamayı sıkayım.
Tepeden, tırnağa;
Daldan toprağa,
Hain eller hun eyledi,
O bilekleri kırayım!
Bizi  laçka etti başkalık,
Öze dön! gidecektir laçkalık...

 

KARAR

İnsan kararsız  kalırsa bir kere,
Karar bile kararsızdır gözünde,
Ey!   Adli  ilahi,  bir  karar  ver.
Haftanın  bir  gününde...
Müminlerin  düğününde.

 

İDAM

İçten, dıştan, hainlerde bir feryat,
İdam kalksın, hapishaneyi boşalt!
Canın yansa, hemen olurdun cellât,
Gözü yaşlı onbinler size vuracak tokat.

  İÇİNDEKİLER

GÂVUR

Kapanmaz TÜRK’ün yolu
Devlet kurar OĞUZ Boyu,
Kıra kıra derya dolar,
Firavunlar dize gelir.
İflah olmaz gâvur soyu.

DEVLET

Bu ne uyku uyanmadık,
Fitneye fesada doymadık.
Çok Devletler kura geldik,
Yıkmaktan da usanmadık.

HAKK - DOST

Eğri isen Halik’ına uymaz,
Doğru olan pişman olmaz.
Eğri, doğru ayrı yere...
İkisi asla birlik olmaz,
Müstakim ol, Mevlâ utandırmaz...

  İÇİNDEKİLER

FELEK

Böyle şenlik, evine, barkına!
Her gün söver kendi Halk’ına,
YUMRUK  yedi uslanmadı muhannet,
Felek bir gün “ediverir” çarkına!

 

HABER

Yokmudur hiç hayırlı bir haber,
Felakete fiş keserler her sefer,
İçerden vuranlar düşmandan beter,
Okutur dinletirler, yeter, artık yeter...
Kâffenizin başına, gelecek “kara haber”,

 

PAÇAVRA

Çarşaf çarşaf kâğıt tüket,
Senin değil benim! Param...
Sabah akşam, durma küfret!
Millet malı, külli haram...
Yok; Deniz’miş! Sen devam et!
Bir gün kopar, “malûm” kafan...

  İÇİNDEKİLER

KORUMAK

Türk aslına, Oğuzhan’a uyalım,
Üstümüze semayı, “fanus” diye koyalım,
Neslimize zarar, ziyan gelmeden,
Ata yurtta demir dağlar delmeden,
Türk soyunu “korumaya”! alalım...

 

YAĞMA

Yiye, yiye bitirdiler,
“Yüce Devlet”i yitirdiler,
gökten lânet indirdiler,
“Loca” ehli “Yezidi”ler...

OKU!

Kıraathane :”okuma evi” idi; kahve oldu, cafe oldu.
Oku emrine de –ma- eki kondu  okuma! oldu.
Okumadık yazmadık, boş kafalar tele-vizyon! oldu

  İÇİNDEKİLER

KABİR

Gözümüzün önünden onlarca yüzlerce içi dolu tabut geçer.
“O” gitti sırayı savdık zannederiz, toprak atar dua ederiz.
Bilmeyiz ki ecel bir zincirdir çektikçe ardı gelir.
“O” zincirin bir halkasının da “biz olduğumuzu sıra gelince anlarız

 

RÜYA

Bir rüyadır ki doğum uyanırsın uyuyamazsın,
Bir gerçektir ki ölüm, uyursun uyanamazsın.
Arası bir “ÖMÜR “ ne kadar da kısadır...

MAYMUN

İnsan iki ayaklı hayvandır! diyenler var...
Ayak sayısına göre ise;
“Öz, ,hayvanlar! Darwingiller” den daha üstündür.

  İÇİNDEKİLER

SOY

Gülenle gülmek Toy dandır. Fitne fücur boydandır.
Eğri gidiş yoldandır. güzel görünmek huydandır.
Kendi güzel olmak yetmez. Ruhi güzellik soydandır.

ÇARIK

Her kim; senin gönlünü alamayız.
Her ayağa uyan çarık olamayız çünkü
Taşkın gönüller içinde kendi gönlümüz ezilir...

AT
Büyük Türk’ün içinde nice bahadırlar bulunur. nefsin;
Kin ihtiras, nefret, kibir, gurur gibi azgın atları varsa,
Her birinin dizgini; bir bahadırın elinde olmak gerekir.
Yoksa ne at, kalır ne bahadır...

  İÇİNDEKİLER


DÜZEN
Bin düzenle düzensiz devlet kurdular. adına ABD dediler.
İkinci uydurma düzen devletini İSRAİL adı ile kurdular.
İki düzen devleti el ele verip yenidünya düzeni kuracakmış!
Düzensiz kurulan devletlerden ancak yeni KAN ve GÖZYAŞI Akar
Eski cihana yeni düzenmiş! Hadi canım sende!

 

HESAP

Çin ile aynı çağda yaşayan var olan Türk’ler
Birbirlerini yemeden çoğalıp birlik olsalar ve erimeseler
Üretken  bir Türk Milleti şu an  iki milyar nüfusa sahip olurdu...

 

LİDER

Kabilecilik yaptığımız zaman bölündük, yüce hakanlarla birleştik.
Dünyanın en büyük devleti olduk, Milli şuur ve büyük liderler neredesiniz?

  İÇİNDEKİLER

İNSAF

Onların yaptığı gibi…
Hun ve Oğuz Türkleri, Göktürkler, Kumanlar,
Peçenekler, Selçuklular, Karahanlılar,
Osmanlılar ve diğerleri. Türk kültürüne önem verip temizlik yapsalardı,
Rusya, İran, Yunan, Sırp Bulgar, Romanya, Macar, Arnavut, Arap, Polonya,
Alman, İspanyol, Fransız, Portekiz ve Çin devletleri olmazdı!

 

İNTİHAR

Çanak, çömlek, anıt, halı, kilim, tarihi olan ne varsa; gayr-ı Türk olduğu,
Anadolu’nun Türk-İslâm’a değil, Latin-Grek’e ait olduğu , TÜRK’e
ait olmadığı ispat edilmeye çalışılıyor. Yeraltında  ne kadar Hıristiyan eseri
varsa Türk parası ile çıkarmaya uğraşılıyor. Bu mozaikte bize yer yok!
TÜRK eserleri  harab edilmektedir. Burası Türkiye değilmi?
Kendini yok eden bir Devlet görülmüş müdür?

  İÇİNDEKİLER

 

TÂRIK

Endülüs-Emevi Devleti katliam yapmadı ama kendisi katliama uğradı.
Bir Müslüman kalmayasıya öldürdüler. Tarih tekerrür ediyor, ibret al!
Ey! Müslüman-Türk, koca Türk. Sen herkese acıyıp merhamet edersin,
Zavallı, Müslüman Gırnata’da, Kırım’da Türkistan da Kerkük te, Trakya’da,
Keşmir’de sana acıdılar mı?

 

TUHAF!...

Sömürgeci devletler ulus devletleri parçalayıp yuttular, KIBRIS’ta ise yıllardır
Garip bir durum!
Türkiye’de 15 bin civarında ajan cirit atıyormuş, kendisini yıkmak isteyen bu
yıkıcı  bölücülere TÜRKİYE neden ses çıkarmıyor, böyle bir devlet dünyanın neresinde vardır?
gizli servislerin ülkesi!?
TÜRK Devlet geleneğinde esir aldığı hükümdarı öldürmek yoktur.
Böyle bir olay tarihte görülmemiştir. Düşmanlarımız, elçilerimizi çocuklarımızı bile katletti
Bu zalimlik affedilmeyecektir.
Demek oluyor ki ;
“Kendisi mert olanın talihi namert olurmuş”   

 


UÇAN TÜRK

Hazarfen Ahmet Çelebi Galata kulesinden kanatla Üsküdar’a uçtu,
İlk uçan adam lâgarı Hasan Çelebi, ilk roket ile uçtu, bu kâşiflerin adı, sanı ve
Bir anıtı,  caddesi bile yok, bu kadar nankörlük nerede vardır?

 

DÖNMELER

Atilla ve Doğu Hunlarından başlayan yabancılarla evlenme ve devşirme bu güne kadar geldi ve devşirmeler hâlâ bizi idare ediyor. Hâlimiz ortada Atatürk’ten sonra bir kere
daha şahlanmalı ve devletimiz dönme devşirmelerden kurtarılmalıdır.
Türk cihanın güneşidir, Türk olmasa idi cihan olamazdı, Türküm demeyen
Türkiyeliyim deyen dönmelerin, bu vatanda yaşamaya hakları yoktur!

  İÇİNDEKİLER

BAYRAĞIM

Türk Bayrağı’nın haysiyeti ile oynayanlar, dansözler, şantörler, güya modacılar,
Ahlaksızlar bayrak kanununu hiçe sayanlar zenneler  Hilâli lekeleyenler ve BAYRAĞA CIĞA TAKANLAR  Hükümetler, ey savcılar siz ne iş yaparsınız. Bu bayrağı ve Vatanı yolda bulmadık hâlâ ne durursunuz?

 

ZİLLET

Zelil bir müstemleke  nasıl olur? Türk isminin başta olduğu bir banka veya kuruluş biliyor musunuz? Düşman ona bile izin vermiyor. İMF ve sömürge valilerine teslim olacak mıyız? Kıbrıs’ı Doğuyu verecek miyiz? erceplere abduşlara kalırsa hemen! Amma büyük Türk Milleti diyor ki: Asla, asla…

 

ZARF

Son asırlarda Türk’ün ilim ve bilime karşı ilgisizliği malum. Üç kıt ada yüzlerce yıl kaldığı halde Türk kültürü ve dilini hiç kimseye kabul ettirememesi, hatta yerleştirdiği  Türker’in de dilini ve kültürünü katbetmesi.
Türk milletinin düşmanı ve dostunu çabuk unutma hastalığı
Savaşlarda büyük kahramanlıklar gösteren, yaratılıştan savaşçı olan kavmimiz masada çoğu kez kaybetmiştir.
“Hafızayı beşer nisyan ile maluldür” sözü sanki sadece Türkler için söylenmiş.

  İÇİNDEKİLER

ZAMAN

Tanzimat’tan beri kültür sömürgeciliğinden kurtulamadık, devşirme ve dönmeler yüzünden(Atatürk zamanı hariç...) Bu dertlerin bitmesi ne zaman?
Her şeyde Türk-İslâm’a dönüldüğü zaman...
Ayasofya bize döndüğü zaman...
Doğu Türkistan kurtulduğu zaman...
Türk kültür hayatından, sinema, tiyatro, müzik ve her türlü sanatta, senfoni ve baskı zulüm bitince bale mevt olunca...
Amerikan ve batı emperyalizmi kalktığı zaman...
Noelcilerin babaları ve kiliseler yıkıldığı zaman...
Cenaze defni dışında milli olan ne var.
Düğün dernek her şey milli ve milliyetçi olduğu zaman...
Hâsılı siyaset, ticaret, kültür, spor, dış iç her şey her kez tek yürek olduğu zaman...
O TÜRK MİLLETİ, OĞUZ TÖRESİNE  DÖNDÜĞÜ ZAMAN...
Hiç birini hiçbir zaman yapamazsak “DAĞLAR YARILDIĞI, DENİZLER KAYNADIĞI ve HER ŞEY BİTTİĞİ ZAMAN!

  İÇİNDEKİLER

DERTLER

Kıbrıs meselesi(sorunu), Trakya  meselesi, Adalar meselesi, fır hattı, kıta sahanlığı, bölücülük ve şark meselesi, patrikhane meselesi, Kerkük meselesi, Karabağ meselesi, Türkistan meselesi, Avrupa birliği masalı, Kopenhag kriterleri, mastrit  zırvası, Helsinki zirvesi, Davos zirvesi, uyum paketleri, Kürtçülük, bölücülük P.K.K kadek madek, hoşgörü, dinler arası diyalog, ermeni meselesi, Rum meselesi, papaz meselesi, haham meselesi, apo meselesi, başörtü meselesi v.s.meseleler arasında boğulduk, ihanetlerle boğuşuyoruz medet ALLAH!
*                         *                          *
Her gelenin gönlü alınmaz, iyisi vardır kötüsü vardır, eğrinin de doğrunun da gönlünce olursak, o taşkın gönüller içinde kendi gönlümüz ezilir.
*                         *                          *
Dağlarda yalnız
Bir biz yalnız değiliz.
Huzuruna Ya Rab!
Onlarla beraber geliriz..
*
Başbuğları olmayan bir devletin,
Kahramanları olmayan milletin,
Dağları olmayan memlektin,
Vay haline! Vay ki! Ahvaline…
*
Ne mutlu Türk olana!
Ne mutlu Türk’üm diyene!
Ne mutlu Türk’le yaşana!
Ne mutlu Türk kalanlara!..
*                         *                          *
İman ve Ahlâk yoksa Din elden gider.
Cesaret, Feraset, Celadet yoksa  Vatan elden gider.
Dil ve Din yok olursa Millet elden gider.
Kanıyla boyayacak, uğrunda ölecek yoksa Bayrak elden gider.

Değer ve hakkını vermezsek kitap elden gider.
Her bir ilimi veremezsek evlat elden gider.
Bunların birkaçı veya hiç biri yoksa milletin, şikâyete de hakkı yoktur...
*                               *                                      *
Nefis, bir aygırdır, küheylandır, binebilirsen hâkimi sen olursun,
Dizginleyemezsen o sana hakîm olur...
*                               *                                      *
Makam layık olanları yükseltir.
Liyakatsizler ise, o makamı alçaltır.
*                               *                                      *
Servet, Zekât ile dosttur; araya haram girerse düşman olurlar,
Ne servet kalır, ne de zekât...
*                               *                                     *

Bazı insanlar yükselmek, isterler. Her yükselen bir gün aşağıya iner.
Ne kadar yükselirse, yere ineceği veya çakılacağını düşünmezler.
Manen ve daima yüksekte kalanlar ise; halkın tepesinde oturanlar değil,
Millet’çe baş tacı edilenlerdir...
*                             *                                         *
Yiğit odur ki; Her işinde ahlâk vardır nefis yoktur.
Mert odur ki; Her işinde kibir ve nefis vardır, ahlâk şart değildir.
Namert odur ki; Her işinde mert ve yiğitteki hiçbir ahlaki umde yoktur.
Ecdadımız diyor ki: Her puldan para olmaz mayasızlar namert olur asla YİĞİT olmaz.
*                                      *                                 *         
Sesini değil, sözünü yükselt!
Çiçekler yağmurlarla büyür, gök gürültüleri ile değil...
(adsız ozan)

Gam değildir! gide Dünya, kala DİN, kala SOY...
Gam odur ki! Kala dünya, gide DİN, gide SOY...                                                                       
(adsız ozan)

  İÇİNDEKİLER 

 

“ Azerbaycan ve
Kerkük  Şehitlerine”

KARANFİLLER

Uyan ey! Dünya,
Bak, Vatan ağlıyor...
Gökte Melekler,
Bozkırda kurt
Umman’da balık
Havada kuş, bacada baykuş,
Toprakta şehit ağlıyor...
Bitmeden çilelere, yetmiyor karanfiller.
Vatan şehid şehid diyor,
Toprak Nur’a doymuyor.
Daha çok karanfil,
Daha çok istiyor...
Kızıl tanklı “Çar”lar
Ölüm kustu,
Dünya, yine sustu...
Haçlı diyor; Moskof  haklı(!)
Haksızlıkta “ZULÜM” saklı
Ermeni vuruyor,
Zulüm sürüyor...
Türk! kan kusuyor...
Haçlılar bir olup,
Mabet’e çan taktılar, çan...
Camilerde kilit var, gözlerde kan,
Gönlümüzde yas, için için...
Haykıramıyoruz, haykıramıyoruz...
Ruhumuzda, isyanlı bir sükût...
Duvarsız hapishanedir, bize ebedi “YURT”
Zincirlendi Milletim yine…
Haçlıya insan hakkı(!)
Küfürle dinsiz el ele...
Toprak, nefte bulanmış
Zincire çan bağlanmış,
Uçmuyor kartalım
Hilal bulutta kamlı…
Uç artık, Milletimin,
Kafkas’ımın kartalı!
Sekiz yıldızlı Hilal
Üç renkli Sancak,
Sana yaraşır Milletim
Sana yaraşır ancak...
Kardeşin seninledir,
Ataların seninle,
“ALLAH” seninledir
“RESULULLAH” SENİNLE...
Analar saçın yolmasın,
Babalar mahzun kalmasın,
Kırım’dan, Türkistan’a, Nahcivan’dan Kafkas’a
Ak saçlılar yanmasın...
Civan’lar şehid, nazlıların gözü kan doldu,
Uyan! Ey gafil uyan!
Vatan Türk’e kefen oldu,
Kan’da biten karanfiller, bitmesin YA-RAB, yeter!
Yükselecek Hilalim, durma Yüce “MİLLETİM”
Bütün Alem bir yana, bu yol “TURAN’a”,
Bu yol,”KUR’AN a gider...

  İÇİNDEKİLER

 

"YUSUF HAS HACİP"İN
aziz hatırasına”


BUGÜN VE YARIN

“Okulum” dedi, girdi bahçeden,
Babası getirdi, tutup elinden.
“Yeni kayıt” demeğe kalmadı,
Öpülesi eller öpüldü...
Minik çocuk, ürkek ve tereddütlü,
Nüfus cüzdanına bakmadan soruldu,
Zira konuşması gerekiyordu.
Adın ne? Yavrum:
Oğuz, dedi ürkek ürkek.
Gözleri ben okuyacağım diyordu...
Kütüğe konan ilk fotoğrafı,
Hüzünlü dünyaya ümitle bakıyordu,
Kıskançlığı, ihaneti tanımaz,
Dertler ise ona yabancı,
Büyüklerine saygı duyuyordu.
Sınıf   onun   yeni   odası,
Okul ise bir mekân.
Minicik elleri kavradı kalemi,
Defter, kitap onun yeni alemi.
Tahta kara, tebeşir beyaz.
Bıkmadan, usanmadan yaz, yaz...
Yorulunca küçük hikâyeler,
Masallar, bilmeceler,
Oyun ve okuma iç içe.
Daha neler, neler...
Sonra: Vatan, Ata’m, Millet.
Bayrağım ile şanlanır,  Devlet.
Soylu Milletin, şanlı tarihin;
Çok çalışıp, yüceltmeli Milleti.
“Küçük” gittikçe  daldı ummana,
Türk   kültürü  sardı  ruhuna,
Yayıldı  benliğine,  dalga,  dalga.
Anladı  ki,  bu  büyük  Milletin,
Hakkıdır  yükselmek,
Yükseltecek  olan  benim!
“Minik” büyüyüverdi  birden
Atlayarak  çağları,
Yeşertti  ovaları,
Kurdu  makineleri, kurdu fabrikaları,
Vatan böyle  yükseldi.
“Minik” çocuk büyüdü, yüceldi...
Öğretmen  ve   çocuğun
Ruhları  göklere  erdi.
“Başbuğların ve Alparslanların
aziz hatırasına”

 

  İÇİNDEKİLER

ALPARSLAN

Zafer ayı Ağustos bin yetmiş bir,
Çocuk sordu? Bu tarih neden önemlidir?
Dedim yavrum bu Cuma günü,
Kefen giymiş yiğitlerin düğünü.

Karşılaştı Malazgirt’te iki ordu,
Biri diğerine dört büküm geliyordu,
Kükredi yiğitler, hilal çizdi süvariler,
Döndü Atasına Türk soylular birer, birer.

Fırsat bulsa kaçacak Bizanslılar tersin geri,
Bırakır mı Türkoğlu, tam zamanı ve yeri...
Türk kıskacı görmemiş, Kripton’un askeri,
Açıldıkça yüklendiler, ordugâhın merkezi.

Yüklendiler süvariler birdenbire iki uçtan,
Çevirdiler kanatlardan çala kılıç, çala kalkan.
Dört misli düşman, dalga dalga geliyordu,
Malazgirt’te  dağlar, taşlar Allah diye inliyordu.

Bizanslı da mağlup düştü bu sese,
Çünkü kapanmıştı Hilal bir kere.
Yiğit Alparslan kılıç elde vuruştu,
Malazgirt’te  Türkler  Allah’ına kavuştu.

Anadolu kilidi bu ovada açıldı,
Geldiler yer öptüler, hediyeler saçıldı.
Diyojen yalvardı! “Göndermeyin beni”,
Alparslan emretti :”Giydirip yollayın geri”

Diyojen’in gözleri, varır varmaz oyuldu,
Türkler Anadolu’ya, akın akın yayıldı.
Kutalmış’a kutlu gerek, bizimdir Anadolu,
Alparslan şehit, kabr-i mekân nurla doldu.

“Öyle bir yurt aldım ki ebediyen sizindir.”
Böyle dedi “Yüce Hakan”bir dağ göçtü…
Kırk üç yaşta  şehit etti Harzemli Yusuf,
Türk çocuğu çok çalış, senin içindir bu yurt...

“Vatan size emanet, Türk yurduna hizmet et,
Hisse dolu bu destan, kime niyet, kime kısmet.”

  İÇİNDEKİLER

 

“Atatürk ve  Vatan
Şehitlerine”

ÖZLEYİŞ

Deli gönül gez diyor, şöyle bir dolaş,
Turfan’dan Gazne’ye, oradan Maraş.
Kahramandır Maraş, eylen orada,
Antep’e uğramadan geçme sakın.
Gazilik unvanı yiğitliğe yakın,
Bin halıya, geçiver “dadaş” diyarına,
Malazgirt’te bir nefes al, bir de “Fatiha”
Kars’a, Ardahan’a var bir hele.
Çek burcuna kalenin Al Bayrağını,
Murat Çayında sula, doru kısrağı,
Peygamberler diyarı Urfa’dır, hem de Şanlı,
Tokat’a, Sivas’a elbet uğramalı.
Konya’da Mevlana’dan bir nefes almalı,
Gelelim Kastamonu’ya, dönelim Şaban-ı Veli’ye.
Sakarya’dan geçelim, şehitleri görelim.
İzmir’e bir daha, bir daha girelim,
Aydın’da Efeler, Bilecik’te Seymenler.
Bursa’da haşmetli sultanlar,
Söğüt’te Ertuğrul Gazi’yi, Osman Bey’i,
Yörüklerin divanına şölenle varalım.
Çanakkale’de 250 bin şehit,
Tür ocağı, köklü er, erbaş, zabit.
Fatiha bekler, ellerini açmış.
Burma bıyıklı, sayısız  yiğit.
Edirne’de bir payitaht kurup,
Kırkpınar’da  kırk  çift güreş tutup,
“Muhteşem”in çadırına varalım.
Viyana’da  atlarımız sulansın,
Otranto’dan  donanmamız dolansın,
Türkistan’da nice  Türkmen  koca’sı,
Dua etsin, Anayurda adansın.
Kerkük’ten, Kırım’dan ne kaldı?
Vatanım! Diyenlere ahu  zar  kaldı.
Kar var  mı  Adana’da?
Türk’e yoktur  pranga.
Son  Başkent  Ankara’da,
En  sonunda Ülkümüze  varalım.

 

  İÇİNDEKİLER

“Salih Sezer’in aziz Hatırasına”

ÇOCUKLAR


Merhaba çocuklar, yeni yıllara,
Elveda olsun, geçen nice zamana.
Boş geçmesin, her dakika ve gününüz,
Sizleri düşünmese de dününüz bu gününüz.

Ufka doğru koşun çocuklar,
Vatan için coşun çocuklar.

Çiçekler açıyor, bahçelerde, sınıfta,
Sizleri bekleyenler var ufukta.
Zor gelse de derslerimiz yılmayın... ileri...
Hoş görünüz bizleri, seviyoruz sizleri.

Gökyüzüne bakın çocuklar,
Akın ayyıldıza, akın çocuklar.

Selamı saygıyı öğretiyor bekliyoruz,
Hep düşünürüm, yürekten sevebiliyor muyuz?
Bazen çocuksun, bazen kocaman! adamsın,
Büyüklüğümüze ver... sen daha büyük olacaksın.

Gelin gelin, gül çocuklar,
Gözyaşlarım göl çocuklar.

Sevmek istiyorum sizleri, bir kucakta,
Gönlümün bir ucu Mağrip, bir ucu Maşrıkta,
Bir demet veremedik, vatan çiçeklerinden,
Sizler getirin, ben öpeyim ellerinizden...

Nur’a doğru  akın çocuklar,
Hak’a  doğru, doğun çocuklar...

 

  İÇİNDEKİLER

“Dayım Ahmet Kalyoncuoğlu’nun
aziz hatırasına”


KIBRIS

Binbeşyüzyetmişbir, Sokullu, Lala  Mustafa,
Leventlerle  dolu, çektiri,  kayık,  kalyon,  kadırga,
Yeşillenmiş,  Limasol,   Lefkoşa  Girne,  Magosa,

Zaferler  ekmeğimiz  aşımız,  seferimiz  var.
Senin  fethinde  şehit  olacak  neferimiz  var.

Kiraya  verilmiş   Kıbrıs,  terkedilmiş     Girit,
Dağılmış   Osmanlı,   şehit   olmuş   binlerce   yiğit,
Ey... sürüden   ayrılıp   geride  kalan  sen   de   git,

Tükenmez Türk evladı, gazi Levendimiz   var,
Bu Toprağına  dökecek, milyonla  kanımız  var.

Yıl,   bin dokuz yüz yetmiş dört,  aylardan  Temmuz,
Türk  Ordusu  Kıbrıs’ta,   Oğuzlardan  gelir soyumuz 
Denizden,  havadan yüklenir  komandolarla Ordumuz,

Zafer yine bizim, Yüce Allah emri var,
Bilinsin! kurtulacak nice güzel yurdum var.

Serhatlarda  Polat’lara, gökte uçan kanatlara,
Kefensiz  yiğitlerim, emanettir topraklara,
Yeni,  yeni  Kürşad’lara     mertebeli      evlatlara;

Dünyaya  bedel, kurmaylarımız var,
Mete’den Atatürk’e nice kahramanımız var.

Bir dileğim var  Kadir Mevla’dan...
Akarız biz, ırmaklardan, Volga, İdil, Tuna’dan,
Dolanırız Akdeniz’den, adalardan, Mora’dan,

Hala Hatun, Mehmetçikler, daha nicelerimiz var,
Bayrağa, sancağa, şehitlere selamımız var...

 

  İÇİNDEKİLER

“Cevher bey ve
Çeçen Şehitlerin
aziz hatırasına”

CEVHER KAL-A

Dizleri bükülmüş, dişi tırnağı sökülmüş,
Boz ayı yine yollara dökülmüş.
O bilmez ki Şamil’lere güç yetmez,
Kafkaslar namertlere baş eğmez,
Cevher Beyler ölmez, beyler tükenmez.
Kanlı zalim sardı İslam yurdunu,
Kafkas, Çeçen, bala, derviş vuruldu mu?
Koya başın şahadete “Cücen” el öpmez.
Moskof un ettiğin Firavun etmez.
Cevher Beyler ölmez, beyler tükenmez.

Şamil Bey çelik kanatlı kartal,
Ey! Basayev, hakkımız sana helal.
Kuşatılır Kızılordu, artık para etmez.
Grozni’den, Moskova’ya yol gitmez.
Cevher Beyler ölmez, beyler tükenmez...

Selim Han, Aslan, Osman, Salman,
Gazi, Yalnız kurt, sanki han oğlu han,
Lügatler sizleri anlatmaya yetmez,
Tartma Moskof, terazin bu gücü çekmez.
Cevher Beyler ölmez, beyler tükenmez.

Şehitlere eştir onlar, Ashap’a kardeş,
Yesevi’ye minnet, Geylani’ye eş...
Hilal, haç kavgasında, bu cihat bitmez,
Resul zade derki, çekilen bayrak inmez.
İnan, Cevher Beyler ölmez, beyler tükenmez.

  İÇİNDEKİLER

 

“Repocu ve faizcilere”

BANKA

Tefecinin resmi adı bankadır,
Batınca devleti soyarlar,
Batmazsa da milleti...
Dinleyin anlatayım o illeti.

Bakın neler yaparlar,
Faizlerle milleti kene gibi emerler,
Desteklerler her melaneti onlar,
Sanat(!)diye, nice pislik ederler.

Galata bankerleri garipleri soyardı,
Hani onlar, sanat(!)manat yapmazdı.
Senin paran, Yahya’lara, Çağlar’a
Türkiye’den dışarı uçtu, gitti havaya...

Yetimlerin hakkını ver! bunlara,
Horzumlar çoğaldı, gitti hırsızlara
Yolsuzluk ve yoksulluk yeminimizdir ancak,
Gırtlaklarını sıkıp almayanlar alçak!

 

“Şampiyon Gürlek  için”

MİLLİ


Anahtar  var  kilidi  yok,
Millisi  var,  ilimi yok,
Adı  varda  kendisi  yok,
Ağızda  çok  milli  lafı,
Devlet  yapar  her gün  gaf’ı
Nerede   milli,  nerede   eğitim,
Hani  milli,  hani  takım
Milli  yelken,  milli  dansör,
Milli  kürek, milli  folklor,
Güreş, halter,  boksörlerde,
Vardır  biraz, milli  haslet
Milli(!)medya  sayesinde
Silerler  onu da  elbet...
Tekvandocu dua  eder
Başörtüsü elden gider,(!)
Ecdat buna ağlar, güler...
Milli  ordu, Milli Polis,
Koru onları belki;
Bırakmayın  Millisiz.
Hepsi  küresel olursa
Nice halt edersiniz?
Biz millete koşarız,
Ya  sizler  kimlere?
Nerelere  gidersiniz?

  İÇİNDEKİLER

 

 

“Küreselci ve
diyalogculara”

FİNAL

Müfettişler geliyor  anlı şanlı!
G.Kel hoygın  geziniyor, endamlı!
Satılmış medya, hain kargalar ve ölüm...
Vekiller! nerede? kahroldu Osmanlı,
Yoksa Anıtkabir’de mi kaldı delikanlı...

Hazreti Ömer’e de diklenirdi Ashab,
Sana böyle mi emretti Yüce Kitap,
Aşüfte hükmediyor! Türk’e: adı K.Pog!
Kölelik yakışır bunlara, yürrü ahbap !
Bozkurt Kürşad bizler, olmayız tur ab.
Her taşın altında bir  Yahudi,
Nerden çıktı bu İblis! N. Camıs
Kabardı ayranlık, işte  Battal Gazi.
Azıttı kefereler, işte duvar, işte camii.
Siy! De gör! kör papazı ve patriği...

Acele etme, K.Pog! seni de aşarız,
Dişi katırlara iyi nal çakarız.
Avrupa’ya, Ayasofya’ya ne hilaller takarız,
Şarktan garba, cenuptan şimale bak!
Oğuzhan’dan Atatürk’e, finaller yaparız...

 

  İÇİNDEKİLER

 

“Elçi Bey’in ve Önkuzu’nun
aziz hatırasına”

MİLİTAN DÜNYA

Dünyadaki kuvvetlerin,
Türlü, çeşit devletlerin,
En necip’i Türk Milleti,
Nefsi aşan saf dilliği

Döviz dolu hep günleri,
Mumya gibi halleri var.

Sabah olmaz uykusuzca,
Geri kalmaz korkusuzca,
Sefer eyler, nice nice,
Zafer sonu, barış günü
İnce sızı dilleri var,
Pay dağıtan halleri var.

Hele bir bak Sırbistan’a,
Küba, Rusya ibret Şam’a,
Şii her an Fars’tan yana,
Irkçı militan deselerde,

Dokunulmaz dilleri var,
Özgür esen yelleri var...

Avrupa, Amerika, Afrika,
Mazisine bakmadan Prusya,
Bunlar dahi militandır ya,
Biz sessiz, munis, sadık bekçi

Tahsilli, terbiyesiz hain içindeyiz,
Mevlâna’dan öte hallerimiz var...

Irkçılığı sevmeyiz, dinimizce, töremizce,
Fakat milliyetçilik nedir sizce?
İnönü “Turan’ı” aslını reddetse de,
Aslına dönüyor asil milletimiz,

Şehidlik bizim en büyük şerefimiz.
Asırlara önder Hakan’ımız var...

  İÇİNDEKİLER

 

“Bozkurt Orhan Aral’a”

BEĞ

Aklını başına al bağ!
Yanlış yapmaya mezun değilsin,
Çınarın dalı sallandı, hey!
Kökü de oynarsa güme gidersin.

Yanında var, iki dönme, dolaplı,
Dolaplara, dümenlere  “sur” olmalısın,
Bu düzende yanlışlarından değil,
Doğruların yüzünden suçlanmalısın...

Hiç ümit kesmeyiz Mevla kerim,
Çağdaş beylere helallik vermem,
Şüheda acep, destur mu verir,
Şanı yüce Allah’a şikâyet ederim.

Çırağoğlu köküm , Gödeloğlu soyadım,
Seksen sonrasında ne kaldı dersin?
Bozma beyler size sorarım,
Kendini toplamazsan sele gidersin.

 

  İÇİNDEKİLER

“Ülkücü Şehitlerin
aziz hatırasına”

ACI

Kendi adından, adı kendinden büyük,
Doğu Türk’ü Anayurt’ta boynu bükük hep,
Sultanların toprağıdır, nerde Kerkük!
İçeride düşman çok sadece adı Türk.

Teni tenden, eli elden, kanı kandan ayırdılar,
Feryat figan dinlemeden, canı candan ayırdılar.

Ne kadar bölseler, adı yine birdir,
Özbek, Kırgız, Kazak, Azeri, Türkmen aynı soydur.
Türk’tür O’nun esas adı, bunlar ise boydur,
Çin’in, Rus’un merdi olmaz, hep aynı huydur.

Gurur, kibir, benlik ettik, bizi bizden ayırdılar,
Türk cihana hakim idi, seni senden ayırdılar.

  İÇİNDEKİLER

 

“Yavrukurdum
Alptekin için”

ÜLKÜ
Adı “Ülkü”
Bir kara sevda.
Asırlık hülya,
Büyük rüya...
Can istedi,
Can verdik.
Mal istedi,
Mal verdik.
Nar derse nar,
Dalgalandı hilal.
Har isterse har,
Nur derse:
Nur ver Allah.
Yar istedi,
Yar verdik,
Kara toprağa...
Söyle daha ne istersin?
Mevla sana Devlet verdi,
Sorarım sana?
Kara sevdalılar
Her şeyini verdi.
Elinde devlet var,
Sen ne verdin?
Bunca kahramana...
İstemeyiz hiçbir şey,
Geçtim olsun, yardan yana,
Nankör olma dön bu yana,
Hiç olmazsa bir gül bana...
AB ve ABD’ çilere”

 


MONŞER DİLİ
Nerede ne kaldı ey Alişir Nevai
Bugünleri biliyor muydun Yunus Koca,
O kadar dil döktünüz yıllarca,
Rezilliği gördünüz mü, kabrinizden bakınca

Büyük dildir Türkçemiz, bilge kişi isteriz,
Senden Türk’e fayda gelmez mister, priz...

TRT kurdu önce Türkçemize tuzak,
Gazeteler, sinemalar, sonra tiyatro.
Homoların dilinde katledilir hunharca,
Hainler, gafiller, küfrettiler yıllarca.

Büyük dildir Türkçemiz, bilge kişi isteriz,
Senden Türk’e fayda gelmez mister, horuz.

Şaşkın geziyor, cahil kalıyor millet,
Eğitimsiz, millisiz, ülküsüz okullar,
İlimlerin, irfanın içine etti Tonguç’lar,
Sekiz yıllık olsa da, gidiyor umutlar.

Bostancı’ ya, Gürüz’lere elbet sual ederiz,
Senden, köy, kasaba olmaz mister pürüz.

Çorbacıya yakışır mı bu makam?
Kapıları açınca geliyor pis kokular,
Kızıl görmüş boğa gibi turbana saldırdılar,
Şu koltuklar ne güzeldi, olmasaydı! okullar.
Türkçemizle deryalarda Yunus gibi yüzeriz,
Bana sizi sorarlarsa “Loca! da Liboş”deriz.
“Babam hakkı ve
hatırası için”

  İÇİNDEKİLER

 

DARGIN'ya

Nerede benim hoş sohbet atalarım,
Güleryüzlü ninelerim, dedelerim.
Komşusuna aş aşure verenlerim,
Hepsi gitti, güzel insanlar bekaya,

Şimdi küskün insanlar, işte dargınya.

Biri selam verirken yalancıktan,
Diğeri kasılıyor, şişiyor gurur, caka...
Öteki sahte, eli cepte pozunda,
Selam Allah’ın nerde edep ve haya.

Töre yok, eğitim yok, olduk dargınya.

Bir milleti bine böldüler,
Hem bölüp, hem öldürdüler.
Sonra ödül, mansıp verdiler,
Saf milletler zokaları yutarya,

Yutmayanlar cefada, burası dargınya.
Komşu küsmüş üst katına,
İşçi dargın patronuna,
Âlem kızgın ev halkına,
Millet kırgın ahfadına,

Herkes anut, somurt aha! Dargınya.

İslam bölük, pörçük yüzlerce tarikat,
Hani tevhit dininde, terk edilmez hakikat,
Hep küskün ve dargın bak ağlıyor kâinat,
Bir tebessüm ve şefkat, olmuş artık parayla,
Yok,  Yunus, yok Mevlana; işte! Dargınya...

  İÇİNDEKİLER

PİRAMİT

Bunca sistem, düzen,
Duruyor bak ayakta,
Biri tepe,
Tabanda var dört nokta,
Akıl almaz,
Piramit ters duruyor...
Tepe taban, taban tepe,
Kullan onu tepe tepe,
Nasıl durur,
Zihin yorar,
Dört taraftan,
Omuz verin,
Yıkılmadan, yılmadan.
Taban’a oturursa,
Fıtratını bulursa,
Bilmiyorum ne zaman,
Kurtuluruz o zaman...

 

  İÇİNDEKİLER

“.M.Ali Özeflanili’nin
aziz hatırasına”


YALNIZLAR

Hıra Daği’de yalnız bilinirdi,
Bir kutlu “misafir” geldi,
Yalnızlığa bile hasret kaldı,
O mübarek dağlar ve taşlar.
Milyonlarca, milyonlar orada,
Huşu ile eğiliyor başlar,
Hey gidi yalnızlar hey!
Zannetmeyin ki kimsesizsiniz,
Her kimsesizin bir kimsesi vardır.
Gün geldi ki; o kimsesizler gibi
Birçok kimseniz oldu!
Fakat hala sessiz ve yalnızsınız.
Ne garip ki; bu davalar öksüz,
Allah’ım! Bu mahşer ki, sonsuz.
Hilalin ay! ı var, yıldızı var.
O mahşerde, meyus biri var.
Tanrı Dağı’dır dünyada tek! O!
Sen hüznünü sakla koca dağ.
Seni de alır, bir güçlü yürek.
Tarihteki şanına yaraşır el-hak!
Dur! Zaman; han geliyor kükreyerek!
Ne büyük, acı badireler veriyor,
Şerri-i bela dört yandan geliyor
Yalnızların yalnızıyız, öz Vatan’da,
Gâziler yetim kaldı bu kavşakta,
“Yalnız Kurt’un”bir ayağı Türkistan,
Öteki; Moskof’ta ve Çeçenistan’da...
Kalabalıklarda  yalnız kalmışsan,
Ve düşman, her yanı sarmışsa,
Bin misali var, biri Ergenekon!
Yeter ki sen, muti ol, metin ol!
Gecelerin ardından gelir sabah,
Yalnızların sahibidir Hazreti Allah.
Lailahe illallah, La ilahe illallah...

  İÇİNDEKİLER

 

DAĞLAR DELİSİ

Gönül her gün dolup taşıyor,
Deryaları, kulaç kulaç aşıyor.
Bakir yaylalara, mis gibi kırlara
Gökyüzünde meleklere koşuyor...
Dar  geliyor ufuklar ve kainat,
Ruhlar sessiz, Huda’sıyla coşuyor...
Uzanıyor gökdelenler yukarı,
Kim delmiş ki; nurlu ufukları,
Her birinin tepesinde uçuyor
Taşlıyor her gün Ebabil kuşları.
Ulu dağlar, dert alırdı,
Neden derdim almaz oldu?
Onlar dahi çile doldu...
Ey! karakaşlı kayalar,
İnce belli, sırma saçlı selviler
Dertsiz gibi duran deryalar,
Benim derdim size yasak.
Sizce nedir? Derman, deva...
Çare olmaz, neşter bıçak!
Belki bu gün hülyadadır,
Mutlak hüküm Mevlana’dır,
Ey! Vatan, Din, ey! Millet!
Mecnun’un sükutu Leyla’dadır.
Karakılçık ekmek yedim,
Billur deva, suyun içtim,
Güneş gibi, hava gibi,
Her derdime dermansınız,
Büyük dertler yürektedir.
Aşkın ile gezer durur,
Deli gönlüm dağlardadır.
Haz bulmayız Aslı ile
Çileler çok olsa bile,
Davaların kutlu yükü,
Kerem’lerin boynundadır.

  İÇİNDEKİLER

 

“Elif Banu Kızıma”

HÜRRİYET

Kuş nasıl hürdür havalarda,
Balıklar deryalarda,
Hepsinin bir hasmı var,
Yakında ve uzaklarda.
Ne kadar düşmanınız olsa da,
Yine de hürsünüz havada, deryada
Uç ey! kuş, yüz ey!       Balık,
Size, yer yok kırlarda,
Bağrı yanık insanlar, ey! Vatan gibiler,
Dikilip yeryüzüne bağırın!
...Nisanlarda, Mayıslarda... Ağustoslarda...

 

  İÇİNDEKİLER

“Üstad Akif için ve
Tel-afer şehitlerine”

BALALAR

Önce adını öğreniriz Atamızın,
Oğuz biziz, Yavuz biziz, Alp biziz,
Nice devlet kurmuş boylardanız biz,
Türk’ü Türk’e duyuran Gazileriz biz.
Okullar kapansa da kapanmaz kitabımız,
Vatan biziz, Millet biziz, İstikbal biziz.
Sevinçliyiz, vatana hizmete kararlıyız,
Güçlüyüz, imanlıyız, çalışacak kol biziz.

Önce güzel ahlak, sıra ile gelir dersler,
Zor olanı başaran, Fatih ve Sina’lar biziz.
Çalışmak güzeldir, bütün tatiller biter,
Nice âlimler biziz, yeni Fatihler biziz.

  İÇİNDEKİLER

BÜLBÜL

Durmadan geçiyor zaman, dağlıyor,
Kimi gözden, kimi özden ağlıyor.
Bülbülü altın kafese koymuşlar,
Vay vatan, vay vatan diyor.

Gemilerin mi battı Karadeniz’de,
Benim derdim, hem özde, hem benizde.
Hep birlikte göğe değsin başımız,
Yoksa ölüversek, ne olur, hepimizde...

Göz kulak kapalı, görüp duyuyorsun,
El, ayak bağlansa, yürüyebiliyorsun.
Ağzın kapansa, konuşabiliyorsun,
Yüreğin çarpıyorsa, hala ne duruyorsun?

 

  İÇİNDEKİLER

“Küçükkahveci ve
“Halepli hatırasına”

HANİ

Sana susamış binlerce baş,
Duruldu gözlerim,
Nasıl tuttu yüreğim,
Akmıyor gönlümce bir damla yaş.

Ne oldu? Allah’ım, Tanrı Dağına,
Pınarları kuruldu mu?
Yoksa Hakk’a  yürüdü mü?
Niçin düştük zalim ağına...

Yiğide dik baş yaraşır,
Gönlü olmalı ay kadar,
Doğrul yiğidim, silkin hele...
Başına börk, eline yay yakışır.

  İÇİNDEKİLER

 

“Dayım Baha Kök’ün
aziz hatırasına”

EĞİTİM

Çelik midir, madenlerin en serti,
Yoksa bir başka cevher mi,
Elmas, platin istersin belki,
Çocuk; dersem cevherdir gerçekten.

Sabırla koruk helva olur misali,
Yakut, zümrüt olmasın bana çocuk gerektir.
Serttir elmastan, çelikten tanımazsanız onu,
Severse  bağlanır, sayar, munistir melektir.

Sevmeyen çocuk yoktur öğretmenini,
Meğer bizler seversek, çocuk neslini.
O zaman köle olacağımız, sultan hani?
Can! Ümidi kesilir, devlet-i  ebed  müddetin...

 

  İÇİNDEKİLER

“Aziz Üstad
Ali Şir Nevai anısına”

GÜL HAYALİ

Güle güle gittiler,
Gül gibi insanlar,
Gül alırlar, gül satarlar,
Terazide gül tartarlar,
Gül atarlar, gül tutarlar,
Gelenlere gül dökerler,
Gülle yatar, gülle kalkar,
Gonca gonca gül isterler
Bu zamanda bu ne iştir?
Sahabeden yol isterler...
Hep yol bulup uçtular...
Güle güle gittiler,
Güle güle “Gül insanlar”...

  İÇİNDEKİLER

 

“Devrimbazlara”

ÇAĞDAŞ EŞKİYA

Eşkıya dağda idi eskiden,
Zarar, ziyan dağlılara gelirdi,
Zalimlere aman vermez alırda,
Yarısını fukaraya verirdi.

Demokrasi memokrasi diyerek,
Azıttılar acımasız totoşlar,
Soyguncular, diplomalı olursa,
Eskileri mumla ararız dostlar.

 

  İÇİNDEKİLER

“Serdengeçti’nin
aziz hatırasına”

TAYLAR

Kaç başlıdır bu memleket,
Biri yapar, biri bozar,
Bunda kasıt vardır elbet,

Neden zordur bize aylar,
Boşa gider, bunca yıllar,
Baş sebebi elbet “Taylar”

Herkes birbirini paylar,
Yol alınmaz, taş koyarlar,
Saltanatlı bizim “Taylar”.

  İÇİNDEKİLER


İSRAF

Har vurup harmanı,
Savurarak geldik sona.
Kârun kadar malın olsa,
Dayanır mı bu israfa.

Doları, markı dilenip,
Deve hamut yiyoruz,
Çuval çuval götürüp,
Sonra ah vah diyoruz.

Ayran yok ki içmeye,
Tembel gider çeşmeye,
Çalışmadan yer içer,
Yalvar yakar İMF’ ye.

 

“Takiyyeci’lere”

YETTİ

Layık isen yetişir Allah,
İmdat eyler Muhammet,
Yahut Allah Aslan’ı,
Oku, okut, öğren onları...

Maytapları yakarsın,
Özel hatta çıkarsın,
Televole baldır bacak,
Utanmıyor hain alçak.

Edepsizce çık sahneye,
Dert yanarsın Ali’ye.
Böyle yaşayan leştir elbet!
İmdat eyle ya Muhammet...

  İÇİNDEKİLER

 

“F.Akkülah
anısına”

DEVRAN

Şu dünyanın insanları,
Hep çeşitli rüyaları,
İkiyüzlü hülyaları,
Türlü türlü hataları.
Çok yüzlüler çoğaldılar, silinmez,
Hak işidir, akıl almaz, bilinmez.

Can dostu sayarsınız onları,
Münafıklar alır, verir sırları.
Devir budur, sadık olmaz huyları
Sütü bozuk bilinmiyor soyları.

Yüzsüz ehli kara kalkan delinmez,
Töre niçin talan olur, görülmez.

  İÇİNDEKİLER

 

“Popçulara ve Masonlara”

DÖNEKLER

Localılar, dönmeler, önlüklüler,
Selçukluya, Osmanlıya ihanet,
Türk’e tuzak kurdu, hain hödükler,
Demokrasi  içinde biter sanma melanet...

Önceleri hâkiki; Haçik, Mişon olarak,
Sonra sahte, Türk adını koydular.
Sabatay ustadan, akıl fikir alarak,
Milletimin bağrını, acımadan oydular...

Tarih tekrar ediyor, nerede ibret!
Eski tüfekler torunu, hemen suyun başına,
Her delikten çıkarlar, medet Allah medet,
Topunuzun cesedi havraların taşına..

  İÇİNDEKİLER

 

“Entellere”

OPERA

Opera mopera nedir?
Hiç işi yok mu Ankara’nın
Feryatlar, fakir fukaradan,
Allah diyor acı ızdıraptan,
Medet ister harabiler,
Haram yerler “Haramiler”
Nedir o?Frenk narasını,
Dolar dolar anıranlar!
Beş boynuzlu mahallerde,
Yiyip, içip bağıranlar,
Hem devlete, hem millete,
Bas, bariton, tenor nedir?
Kim biliyor söylesin,
Şefleri, mefleri bilir,
İşte bu operadır,
İşleri melanettir,
Allah’ları! Paradır!

  İÇİNDEKİLER

 

“Dilbiz’lere!”

DİLBAZ

Dilim dilim ettiniz  dilimi,
Sunucusu, hem de su kuyucusu
Nemrut dönme! Türkçemize ne verir?
Bunların hakkından ancak “deliler” gelir.
Kanımızı emdiler, yıllardır bu keneler,
Dil açar’dan beridir yediler çok naneler.

  İÇİNDEKİLER

 

“Karpuzlara”
HUY!
İslamcı yazar,
İslamcı söyler,
İslamcı sermaye.
Her kelimeye,
Tak bir İslamcı.
Defilede İslam,
Budur bölücülük,
Ticaret budur.
Uydur ha uydur.
Kimisi bölmeye,
Tacirdir kimi.
Kullanıyor İslam’ı
Bu  bir kıtaldir.
Dini motifler,
İslami isimler.
Layık olun
Bu adlara...
Kolay değil
İslam’ı taşımak.
Zillettir bölmek.
Yüce İslam’ı...
Yazarcık! Yermek;
Güçtür  İslâm’ı.
Sermaye etmek,
Suçtur  İslam’ı...
Delmeyin imanı,
Bölmeyin İslam’ı.
Her Kel’e merhem,
Etmeyin İslam’ı...

  İÇİNDEKİLER


POP-TOP

Ayşe, Fatma tarlada,
Ahmet koşar dağlarda,
Mehmetçiğin Gabar’da,
Pelin, Selin barlarda,
Orkestra ver Leyla’ya,
Jâle, Hâle balede,
Milyar milyar matik’le...
Devlet millet batsa da,
Çile çeksin Dadaşlar,
Repo yesin homolar,
Çift geziyor oğlanlar!

  İÇİNDEKİLER

SPOR!

Türkiye’de spor demek,
Futbol demek! behey gafil.
Servete hiç doymuyorlar,
Acaba ne yapar bunlar;
Beş yerler, hiç atarlar.
Komşumuza dikleniriz,
Yabancıdan bol bol yeriz.
Sahalarda küfür vardır;
Elde döner satır bıçak,
Söylenenler bile azdır...
Dansöz,telekız sonra gelir.
Bunlara spor denir.
Futbol bize azap verir...
Kavga, gürültü, kan!
Her gün zarar ve ziyan,
Nerde Ata, nerde güreş.
Koca Yusuf Tozkoparan,
Hain medya söz etmez.
Futbol dışı hiç spordan.
Ahlaksız Televole p.ne
Soysuzlar etti sporun içine.
RTÜK kurumun işi ne?
Ne söylesem yetmiyor hani,
Dünyanın üstü altına gelse,
Yeni düzen pislikleri,
Vatanımdan çekip gitse.
Futbol spor olur mu ki?
Nefret etti askeri, polisi,
Kuduranlar, nasıl durur?
Spor nasıl spor olur?
Türkiye’de spor demek:
Tabii hoyrat futbol demekle.
Daha Türkçesi, halt etmek…

  İÇİNDEKİLER

 

 (Hainlere)

S.Ö.N.B.E.R.-KUŞLAR

Viraneler bacasında otururlar,
Ayağına gelir kısmetleri.
Ne uçarlar, ne kaçarlar,
Harap olmuş Osmanlı mülkleri,
Baykuşlara mekan olmuş üstleri,
Türediler konakların taşına,
Biri gider, biri gelir başına,
Kırk yıldır soyuyorlar bizleri.
Kimi lira, mark, dolar, batırdı,
Bazen arsa, altın götürdü.
Birisini attık gitti, bacadan,
İkincisi, süngü yedi kalçadan,
Verdikleri zararı sorarız yarın,
Baykuş değil, bunlar oldu Kârun.
Biri hala oturuyor inatla tepede,
Vara gele, üçtaş oyundadır,
İkinci de gidiyor, diğeri “zül”şahıdır.
Bitiyor artık, yolun sonundadır...
Son baykuşta gidecek yakın,
Bu şanlı viranenin katından...
Âbad olacak ulu konak,
Mahzun olmayacak yüce millet.
Açılacak, delinecek çıkmaz sokak,
Rabbin iradesi ile olur ancak.
Kefaret ödüyoruz ezelden beri...
Mevla’dan dileğim!
Rahmetlerin Rahmeti...

  İÇİNDEKİLER

HÜLYA

Adamışız, nazlı yâre Dünya’yı,
Nice zaman, nar’a yandık ikimiz.
Terk etmedik yürek yakan hülyayı
Bu aşk ile bölüşmüşüz  Sema’yı...

Görse  yanardı, Mecnun ve Leyla.
Y⠑ Rab; bu ne sevgi, ne ızdırab.
Gülüyor Melek’ler “kün” dedi Mevlâ.
Sustu Dünya, dile geldi bu sevda...

Ölmedi Aslı, Kerem daim yaşıyor
Kıyamete ulaşır, sönmez bu ateş
Yüce Turan aşkını; kainat kıskanıyor
Od yok, odun yok, sensiz gönül yanıyor.

 

  İÇİNDEKİLER

 

“Gün Bey’in
aziz hatırası’na”

KIYAM

Millet şaşkın, Halk perişan,
Dost ağlar düşman güler.
Yediler içtiler, hainler,
Vatan için ağlıyor bak niceler.

TÜRK Millet’i dışarıdan zor yıkılır,
Bize kurşun her yandan sıkılır,
Yaralıyız; yine de az gelir bu geyikler,
Kıyamdadır  şehidler, kırklar yediler...

  İÇİNDEKİLER


MEMLEKET

Kastamonu; nasibini sende aldın asır’dan,
Nasıl oldu, ülfet gitti hars’ından,
Yüreğimiz nasırlaşmış, gurur, kibir, pasından,
Su içmemiz değişmiş, “şadırvan’ın” tasından...

 


“Yavrukurdum
Ertuğrul’a”

YİĞİTLEME

Dualar sizinle,
Gönüller sizinle,
Türk geldi cihan’a,
Atayurt sizinle.

Tanrı dağı sizinle,
Urumçi Kaşgar sizinle,
Anayurt’tan Çin seddine,
Oğuz Kağan sizinle...

“ŞEN” olduk sizinle,
“ÜN” aldık sizinle,
Titrettik  Dünya’yı,
Milletimiz sizinle...

  İÇİNDEKİLER

 

SEFER

Kore “saha”larından,
Ses getiren Gazi’ler,
Japon baharından,
Zafer getirdi...
Şehit kabirlerinde
Çiçek açarken,
Çin  semalarına
Hazan getirdi...

 

“Anneannem ve Dedemin  hatırasına”

DÜNYA VE ÖTESİ

Neler görüp yaşadın yıllar boyunca,
Göz uyanık rüya görür, Kapanınca uyursun,
Yaşarsın ki bitmez gibi, Süleyman soy’unca,
Her şey serap, sonunda gülistanı bulursun…

Bitmez tükenmez istekler, nice umutlar,
Bir ömür dost ararsın, yine oradan gelirsin!
Nefse mağribi verseler, ol maşrığı  arzular.
Sakın Acun’a kanma! Cennet köşkü verirsin…

Hayat kısa, sanma ki çok uzun sürecek,
Uçmağ’a varınca, nice sevdiklerin tanırsın…
Yol bilen, Peygamberi, Oğuz Han’ı görecek
Yalan Dünya’dan, hakikat deryasına, yürürsün

Yanında  Fatih, Yavuz, Selçuk Bey ve Alparslan…
Melek  tutar şerbeti, Ashap’la divana gelirsin,
Dört halife, Şehitler her yer gül ve reyhan.
Mevla’yı özleriz, nice dir halimiz Ya Rab? sen bilirsin…
Ne var ki şu Dünya’da incik, boncuk, kerih moda,
Hepsi sahte ve sanal, bu gün, yarın, yitecek,
Ölümden korkma! Sevdiğin her şey, herkes orada,
Yücelere varırız bir,  gün el-Hâk, büyük yalan bitecek…

   İÇİNDEKİLER

 

“Kaşgarlı Mahmut’un aziz hatırasına”

MÂVERA
Gönlü, gönül gözü açık,
Nicelerden, ötelerden, daha.
Zülkarneynden, Korkut ve Mete’den,
Resulümden, Ömer’den, Ali’den...
Nerde o İslam kelimeler.
Hani Kuran aşıkları?
Üzgün Araf’ın konukları
Neymiş! Şehit gözleyenler,
Yanmıyor, kabir ışıkları...
Vatana, Dine, Devlete...
Bayrağa kutsal reylere,
Değen müfrit ellere...
Lanet! Dönme nanköre...
Nicedir hain sardı bizi...
Irmaklar çağlamıyor bugün,
Haşmetli değil dağlar,
Çileli, artık düğünler...
Nikahlar Sâlih değil!
Bebekler mutlu değil,
Millet umutlu değil...
Sam amca ve Frenk’ten,
Locadan, destanlı dönmeler,
Ummadığı koltuk kıça!
Olmazsa  konar başa!
Ayaklar baş oldu.
Toprak satıldı gidiyor,
Havralar kök salıyor.
Kilise, Hac ve İncil,
Meydanları süslüyor!
Azat kabul etmezler!
Köleler! Yalvarın P…’ye,
Devlet düştü AB’ye
Her ismimiz ABD’ye
Teslim olduk biz IMF’ye
Koca millet nereye?
Tayyibanlar halt yemeye!
Kendimiz düştük kapana
Devşirme düşürdü kupona!
Koca, koca şu adamlar
Kırk yıldır Avrupa’ya
Avrupa! Avrupa! Avrupa!
Diyerek öldü çoğu.
Buradan hayır gelmez,
Avrupa sapık yolu…
Tarihten bihaber
Kendini bizim saymayan!
Ne ararsın başımızda!
Tarih hep tekrarsa
Tekerrüre teker olma
Taş kaynıyor aşımızda’
Millet göçüp gitmeden
Gönül isyan etmeden,
Çekil artık karşımdan
Hepsi sahte yalan!
Haramı olan faize...
Lotaya repoya
Parasızlar dilenmeye...
Kapkaça köşe dönmeye
Yatırım matırım niye?
Ercep böyle nereye?
Bastır garip fukaraya,
Oylarını aldık ya!
Buyur oğlum haramiye...
Memura, işçiye, işsize
Zamlar oldu hediye,
Ayşe, Fatma kayboldu
Irz namus payimal
Mutlu musun ey! Devlet
Kutsal ordu nerede?
Bayrağım kan içinde…
Hani Türk’ün hakları...
Liboş, entel partiye
Ahmet Mehmet nöbete...
Söz şimdi homolarda,
Kuşum aydın W.C’ye
Fatoş Ürek TV’ye…
İşimiz hainlere kaldı
Gayrı İslam gündemde...
Hani tören tanklar,
Sahte zafer takları
Yakar milletin ahları…
Koca Türk’le oynarsın
Niye daha kaynarsın?
Oynaşıp durma gâfil
Ayranlık şişer anlarsın…

  İÇİNDEKİLER

SON TÜRK’LER

Altaylar dan  aşan beyler.
Yaylalarda yaşar taylar.
Ovalar dan taşan çaylar,
Ey Türkler! Hey Türkler!

Sadaklardan çıkan oklar
Hedefe giden mızraklar,
Şaha kalkan kısraklar.
Ey Türkler! Bey Türkler!

Ötükende, Kaşgarda  Turfanda,
Asya Avrupa Afrika da,
Türk’süz yer yok Dünya’da
Ey Türkler! Bey Türkler!

Yavuz’da Timur’da Atilla’da,
Sancağım göründü ufukta,
Her yer de HİLÂL dorukta,
Ey Türkler! Bey Türkler!

Ön Türkler, Hilal Türkler, Ay Türkler:
Türk sofrası “jön” Türkler,
Tükenmez bir soy Türkler.
Ey Türkler! Hey Türkler...
KIYAMETTE SON TÜRKLER

   İÇİNDEKİLER

 

“Kayınvalidem ve Kayımpederime”

KIYAM-I MEVTA

Kalkın ey ehl-i  kabir görün ne haldeyiz
Bakın şu kepazeliğe, melaldeyiz
Yapışın yakamıza! Sorun ne hain eldeyiz
Koyduğunuz Vatan’da, ocak yıkan sergendeyiz...

Döktüğünüz  kanlarınız, kansızlara olur mu helal?
Bir asındır kanayıp duruyor nazlı hilal,
Topsuz tüfeksiz, sessiz gidiyor hürriyet, istiklal
Camiyi pisledi itler, ecel geldi yakın zeval...

Avrasya; yedi bin yıllık aziz, yahşi Vatan,
Cümlesi olan toprağı, emlâğı satar
Sattığın yerde Yunus, Fatih, Yavuz yatar,
Hahamlığa özenme! kilisede papazlık yeter!

Bu necip Milletimin, saf ve temiz evlatları,
Piçlerle oynaştın! Kendi başına ördün çorabı!
Dönmeleri ipten geçir alırsın HAC sevâbı,
Kıyamda şehitler! mevta-lar! kesin gayrı hesabı!

  İÇİNDEKİLER

 

“Büyükbabam ve Babannemin  
aziz hatırasına”

MEZAR-VATAN

O zelzeleki kapanmaz bir gün yarası
On asırdır, Türk’e olmakta mezar,
Şehitlerle bir yatarlar her hal! ölüm yazısı
Yer bilimci, gök bilimci, kefen büzüyor
Sihirli kutuda, her gün ahkam kesiyor
Deprem  yolları bıktırdı yeter!
Betonsuz kollar göçüyor birden,
Utanmaz yüzlere tükür! Kara talih
Belki pusular  zalimlerin tutar eteğinden
Yapanlara bakın edepsizce geziyorlar,
Mesullerde var mı hiç utanma duygusu.
Bakanı, başbakanı nutuk çekiyor,
Yetmiş yıllık ihmal ve ihanet yetmiyor mu?
Japon’u, çini, mini, yapıyorlar;
Diyorlar bizim evler ancak kıyamette göçer...
Deprem bekliyoruz her gün davul zurnayla!
Bir şeyler yapacaksan, neden bekliyorsun ölümü?
Yoksa ölümü de mi kutlayacaksın?
Hırsızlar her gün masum halkını mı yiyecek?
Bu kafayla çile ve ölüm bitmeyecek...
Göçüklerin altından bakıyor masum başlar
Masum gözlerle, bakıyor imdat ediyor...
Dayanmaz bu feryada dağlar taşlar...
Her gün deprem paneli, neticesi yok bu işin...
Depreme tedbir yoksa davetler ne için?
Felaket geliyorsa bir icat bulda haber ver,
Önce hırsızı, yolsuzu, canavarı yakalayıver,
Kolunu değil günahkar boynuzu kırıver
Daim ölüm fayını inceleyip kimi uyutuyoruz,
Hiçbir şey yapmıyoruz depremi bekliyoruz!
İlla böyle olacak diye HAREKET gözlüyoruz…
Bu kafayla tek çare var devamlı abdestli bulunmak,
Yenilerini belki ilimle adam gibi yapmak.
İnşaata mezar kazdın balta kefen hazırla,
Depremde Azrailli kendin ağırla!
Dünya bize gülüyor, işte ölüm karşımızda...

  İÇİNDEKİLER 

 

 “Atsız’ın aziz hatırasına”

YALNIZ KURT

Dağlardan aşar köprüye minnet eylemez,
Kopsa, bacak dilin yutar söylemez,
Tanrı dağından adın namın silinmez,
Namert duyar, ölür amma inlemez.
Yiğitlere yoldaş oldun, milletime bayrak oldun...
Mevla bizi seninle yoldaş eylemiş,
Türk Milleti  adıyla birlik söylemiş,
Demir, Ergenekon, felek bizi neyleymiş
Kainatta cümle alem böyle birlik görmemiş.
Balalara evdeş oldun, Türk elidir ana yurdun

Bozkurt erler varsa onun önünde,
Hürriyeti İstiklali sezer gider yolunda
Yavrukurtlar bozkurt oldu, ayı yine ininde.
Dert olmaz güman olmaz Türkmen elinde...
Atilla’dan Atatürk’e artar coşar senin ordun...

  İÇİNDEKİLER

 

“Fuzuli’ye muhabbet ve rahmetle”

FÛZÛLİ'YE SİTEM!
Fûzûlî’yem ben bu demde fuzuli.
Yüreğinde derman olan, duramaz ki sükûtî.
“Dolar” kesti! Meydanı, yok Zaloğlu, Nesimi,
CİDAL bile kaçtı gitti, bizler olduk fuzuli...

 

 

“Büyük Dedemiz CELÂLİ’ye Minnet ve rahmetle”

CELÂLİ’DEN

Felek ne istedi dar-ı dünyada
Acep bizi arar, izlermi kaldı?
Gitti külli var’ım,kaldım piyade
Arkamızdan ağlar,sızlarmı kaldı

Celali’ yim kemlik yoktur sözümde,
Rakibin bed sözü gitmez özümde
Gerek  gıybetimde ,gerek yüzümde.
Bize söylenmedik yüzlermi kaldı…

Ey nihai Gülşen-i sâdât-ı meşhür-ül liva
Vey şehî dan haylıhan salar-ı âlî Mustafa
Râfi-i rayat-i İslâm nâsır-ı dînî mübin
Mazhar-ı sir-i vilayet yâdigar-ı murtaza

Sînesinde var iken sen gibi dürr-i bi deha
Çevreyanın çizkinip  yüz sürmek ister payine
Nara-i vahaserata çekmekte ab-ı kar-ina
Şenol sultan-ı  muazzam sineya  Seyyid Bilal

(Büyük dedemiz Müderris,edib Celâli Mustafa ‘nın , Seyyid Bilâl hz.nin Sinoptaki türbesinde mahfuz  nat’ın dan mısrağlar)

  İÇİNDEKİLER